5 çocuklu anne Rukiye Çaçan, ‘örgüte yardım yataklık’ iddiasıyla 3 buçuk seneden beri tutuklu. Êlîh’in Qabilcewz (Sason) İlçesi Karameşe Köyü’nden yaklaşık 3 buçuk sene önce sera işlerinde çalışmak için gittiği Antalya’da eşi ile birlikte gözaltına alınıp Batman’a getirildi. Burada 8 yıl 9 ay hapis cezasına çarptırılan Rukiye Çaçan, yaşadıklarının adaletsizlik olduğunu belirterek Adalet Bakanlığı’na mektup gönderdi. Çaçan, en küçüğü 6 en büyüğü 11 olan 5 çocuğunun dışarıda sahipsiz kaldıklarını ifade ederek, eşi, ağabeyi, yengesi ve birçok yakınının da kendisi gibi cezaevinde tutulduğunu belirtti.
“Örgüte yardım yataklık” ettiği gerekçesiyle 8 yıl 9 ay hapis cezasına çarptırılan Rukiye Çaçan, Adalet Bakanlığı’na mektup göndererek, “Ben bir anneyim. Her gün her an 5 çocuğumun acısını aynı anda yaşıyorum. Çocuklarım ne kendilerine bakacak durumdalar, ne de onlara bakacak, ihtiyaçlarını karşılayacak kimseleri var” dedi.
Çocukları çalışmak zorunda
Batman M Tipi Cezaevi’nde 3 yılı aşkın süredir tutulduğunu belirten Çaçan’ın Adalet Bakanlığı’na gönderdiği mektup şöyle:
“Ekonomik sıkıntılardan dolayı eşim ve çocuğumla birlikte Antalya’ya sera işlerinde çalışmak için göç etmiştik. Antalya’da 5 ay çalıştıktan sonra ben ve eşimi Batman Emniyeti’ne getirip, oradan da cezaevine alıp tutukladılar ikimizi. Arkamızda 5 çocuk bıraktık. 3 yıl 2 aydır Batman Cezaevi’nde hükmen tutukluyum. Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesi bana ve eşime 8 yıl 9 ay ceza verdiler. Çocuklarımın en küçükleri 6 ve 8 yaşında. Dışarıda çocuklarıma bakacak, ilgilenecek kimsemiz kalmadı. Ben ve eşimle birlikte, abim, yengem ve birçok yakın akrabam aynı ceza ile cezaevindeyiz. Küçük kızım beni ve babasını merak ettiğinden dolayı sürekli hastalanmakta, oğlum ise dışarıda iken içine kapanmakta, bizim ziyaretimize geldiğinde de sürekli ağlayıp, kızmaktadır. Diğer 3 oğlum ise okul okuyorlardı. Ben ve babaları tutuklandıktan sonra okullarını bırakıp çalışmak zorunda kaldılar. 11 yaşındaki oğlum bile okulunu bırakıp bize bakmak için çalışıyor.
‘Savaşın bedelini biz ödüyoruz’
Batman’ın Sason İlçesi Karameşe Köyü’nde daha önce evimiz vardı. Çalışmak için Antalya’ya gitmiştik, biz cezaevinde olunca çocuklarım da öyle dışarıda kaldı. Şu an evimiz de yok yani. Her akşam bir yerde, bazen de dışarıda kalıyorlar. Evimiz bakımsızlıktan dolayı çökmüş, bu evi kullanamıyorlar.
Ben bir anneyim. Her gün, her an 5 çocuğumun acısını aynı anda yaşıyorum. Çocuklarım ne kendilerine bakacak durumdalar, ne de onlara bakacak, ihtiyaçlarını karşılayacak kimseleri var. Çocuklarımı düşünmekten ve merak etmekten geceleri uyuyamıyorum. Daima sağlık sorunlarım oluyor. Kızım bana ‘anne ben bir daha seni yanımda görebilecek miyim?’ diye soruyor. Her ziyaret gününde 8 yaşındaki kızım ve 6 yaşındaki oğlum ağlayarak ayrılıyorlar. Ben artık çocuklarımı teselli edemiyorum.
Benim gibi yüzlerce anne içeride ve yine bunun bedellerini en ağır biz anneler ödüyoruz. Bu savaş, ırkçı zihniyet devam ettiği sürece yüzlerce anne mağduriyeti daima yaşayacak. Bir an önce bu savaşın bitmesini istiyoruz. Rukiye Çaçan”
GÜLSEN ASLAN - DİHA/BATMAN