Kafam çok karışık, birbirinin karşıtı birçok soru havada uçuşurken, Türkiye'de siyaset çığırından çıkmışken bir köşe yazısı yazmak oldukça zor. Çünkü Kobanê'de tam üç aydır bir vahşete karşı direnenler var. Üç ay demek kolay! Bu savaşın bir saatinin canlı tanığı olmak bile dayanılmaz bir durum iken, tam üç aydır gece gündüz savaşanları düşünmek insanı çıldırmanın eşiğine getiriyor. Bir de kamplarda yazlık çadırlarda yaşayan çoğu çocuk olan Kobanêli ve Şengallileri düşününce… Üşüyorum.
Tam bir insanlık dramı… Diğer tarafta ise siyaset...
Tam ruhum da, düşüncelerim de sıfır noktasında, donma durumuna gelmişken Erdoğan, Hrant Dink'in katilleri konusunda muammalı(!) bir ipucu verdi. Ve daha başka cinayetlerin de failllerinin belli olduğuna dair imajını verdi.
Donma noktasındaki düşüncelerim tavan yaparak kaynama noktasına geldi. Acaba Sakine Cansızlar'ın da katilini açıklayacak mı, diye…
Ne kadar naifim değil mi? Erdoğan ve ekibi Sakine'nin katilini açıklayacak!.. Hrant'ın katilini açıklayacak!..
Hrant ve Sakineler'in katliamı da, katilleri de AKP'nin hanesine yazılı. Bunu en iyi onlar biliyor ki Kürtleri ve Ermenileri, tekrar kazanmak için olsa gerek, Başbakana bir Kürt ve bir Ermeni danışman atadılar. Ne tesadüf; Ermeni ve Kürt kombinasyonu. Ermeni ve Kürt katliamlarını çağrıştırıyor.
Umarım Mahçupyan, Ermenilere mahçup olmaz, Elçi de elçiliğine devam eder... Kürtler ile ilişkilerde var olan elçiler yetmiyordu herhalde, gerçek bir elçi lazımdı. Bu atamalar siyaset ve diplomaside dededen toruna geçen kurumsal bir işleyişin devamı mı, yoksa sıradan bir tesadüf mü? Gördüğüm kadarı ile sıradan elçiler ancak büyük şovlar ile Emine hanımın elini öpüyorlar.
Donma ve kaynama arasında sürekli dönüşen düşüncelerimiz, çok aktüel olan 'çözüm süreci' ile tekrar donma noktasına geldi. Başından beri olmasını çok istediğim; Kürt ve Kürdistan sorunun masa başında konuşularak, siyaset ile çözülmesi, artık insanların ölmeden ve öldürmeden sorunu çözmesidir. Nasılsa en sonunda yine masada çözülecek olan durumun şimdi yapılması, dünyada herkesin sahip olduğu haklara bizim de ölmeden sahip olmamız gerektiği için yazılarım ile hem sürece destek olmaya çalıştım hem de umudumu korudum.
Ancak umudum şimdi donma noktasında.
Var olan zekamın kapasitesi ölçüsünde, eldeki bilgiler ile vardığım kanı, 'çözüm paketi' 'Türkiye'nin demokratileşmesi' paketine dönüşmüş. Kim Türkiye'yi demokratikleştirecek? AKP mi?
AKP'nin Türkiye'yi değiştirecek gücü var. Ancak demokratikleştirmek çok farklı bir şey. Hala MGK'nin kurum olarak var olduğu ve işlediği bir ülkede demokrasiyi getirmek için demokrat olmak yetmez. Demokrasiyi içselleştirmek gerekir.
Bir müslüman demokrat olabilir, ancak müslüman bir devlet demokrat olabilir mi? İşte Kürt tarafının çözüm sürecinde AKP'yi bir karar vermeye getirdiği nokta.
Çözüm sürecinin devamı, kaderi AKP'nin demokrasi sınavının sonucuna bağlı. Bana göre umudun donduğu nokta.