Zere beno lawir, zerî bena sîya, her çiqas tebera sey merdimî bieyso zî, endî ne merdim o. Ma vajê; cenîyeke bo; xeynê çar dêsa ti heqê ya çinîya. Tenê eşkena domanan biyara, bikera vereke mêrdê xo û pistinê mêrdeyê xo germ bikera. Eger Mêrde bo; gere heya şan bixebetiyo, pergalo desthilatdar rê mirdîya xo koletî bikero û cenîye xo rê zî serdestî bikero. Gurey mêrdey zî enoyo. Yanî eno merdimo ke ameyo viraznayişî; rolê yîne enoyo, endeko. Gama vejîyo teberê rolê xo; hetê pergalî ra ti giyaneke nêmaneno. 


Kurdistan de…

Gama ma baniyê civak ra, merdimo ke amo viraznayişî kesayeteke senkîyo/a? Giyanê yine senkî şino, eydi çi-kamiyê? Bi dewr û verê xoder çiqas eleqedarê, teberê yine di sebeno, kam sekeno, çiqas enye înedero? Îner çiqas xeyleyo? Raşt tî zî gama ma anêne Kurdistan ra û di Kurdistan de zî bale xo biderê gencon; dinya bi veyşoqevdeke pûşê yêne tede çinyo. Ma vajê; şine dibiston, pergal milê merdimatî de çi ke nêdano îne û heta çiko înedero zî îneder nêverdeno. Xora zaf çî îneder çinîyo, ne keye ne dewr û ver zaf çî nêdao yine. Sebaki di civak ti zî çike nêmendo bidê yine. Çi heyf ke di-hîri çî mendibo zî enî dibistanî (neyarê çand-dîrokê şaronê) înera gênê.


Çi vîrê îne de maneno ?

Ke mendo yew vîreke îne o zî; Tenê, di-hîrê çiyo ne çî maneno înerî. Eke mêrde bo; bi eşko çend keyna bixapêno, xo çimanê ay keynayedi bikero ‘weşik’, porê xo şanekerdiş û kam nizdê en kênaya bibo (Enî kênay indî waştiyeciyê, dewaye ciyê yanî ‘Ê’’ ciyê.) Îneder lejkerdiş bi enî rayirî dewrê ay kênaya sênckerdiş. Eno seba laceka zaferêke bê hempa o. 

Eke kêna bo; xo mirdî boyaxkerdiş, mêrdeke zengînî dir zewecnayîş û bi enî rayîrê xo pawite (garantî) girotiş. Netîce de jûbînî xapênayîş û erdo fîsnayîş. Dewrê îne de sebeno, qiyamete huşta we, merdimî mirenê, vêşenê, vêşanê? Vîrê îne de nîyo. Çand hameyo qirkerdişî, erdê îne dest ra şîyo, ziwan qedyayo, ji bin xemê îne nîyo. Nê pîlan rê rêzgirewtiş, nê qican ra hezkerdiş qe nêmaneno. Ne fikrêke ne siyasetê ke, bi eyna grêdaye; şar û cewherê xo pawitiş çinyo. Pîze mird bo, di quriş di tunik de bo, wa kêna biewnîyo ci ra, ke keyna bo wa xort ci ra hez bikero, beso. Çiyo bîn hewce nîyo. Tenê xo ra hezkerdiş, dinya dora xo gêrênayîş, gama nêeşka zî; gerrekerdiş neng çinitiş.


Gerîla bîyayîş dima

Merdimê ke bêrê mîyan gerîla bi bê PKKe; heme çiyê îne fetelênê. Anayişê îne dinya, welat, şarê îne, merdimatî, xoza û seybîn, heme çiyê îne gêreno ya fetelêno xo roştîye xo. Zere îne beno sey adirî, bi roşnê Rayvertî roşin benê konê ta. 

Kesên ke bire danê yenê mîyanê refanê gerîlayan, heta verê ameyîşî; înedir zaf çî gêreno cewherê xo û agêrayîşê xo bi xo yanî şexsê xo de gêrayîşê şarê xo dîrokê xo ûsb. 

Tiya ra dime her çî bale yine anceno, benê sere nerm, zere nizm û herkes îne nûmûne gêno hezkeno. 

Benê topeke adir, zerê îne di heme çî bi mana beno, mîyan en de bê manetî de. Benê çare mîyan endi bê çaretî de. Seba her çî! Seba lej, seba hezkerdiş, o raştî benê hedre. 

Indî giyan rê hedreyê, her carî hedreyê. Ne tenê seba xo seba her kesî benê omid, benê çare. Refleks û hissê îne benê xort, seba her tewir lej û sere de xo der lajêko pîle rê hedre benê. 

Badê ke lecê ke xo dir kerd, nawî gêrenê a çi xerabî pîsi esto înen der zî konê laje ke giran xo ra indî lejwaneke giranê. Giyaneke ser yine ameyo ferzkerdiş, çiyo ke înan dir ameyo viraztiş heme kenê pak, xo û xodir dewr û verê xo kenê weşik. 


Milîtan-Hunermend bîyayîş lejwaniye ke pîl o…

Seba ke hurdî zî hedreyê hember her xerabî lej bikerê û weşikî biafirenê, seba ke ewil xo afirênenê, coka; qesaso en pîl desthilatdaran ra gênê. 

Seba ke desthilatdaran îne dir viraztaye viraşto, cewhera veto, neyaro en pîl ra! Bi xo viraşteyîş qesas yeno girewtiş. Xo û şarî pîya açarnenê cewherê xo. 

Verniye her kesî de vînenê, pê hesênê û seba en çiya vernîye her kesî de virazênê-viraznenê. Eşkenê şaran rî pêşengî bikerê. Enî hurdî kesayetî; her mîyanê gêrayîşîde yê, vindertiş seba îne merg o. Sey her kesî nêeşkenê giyan bikerî. Gera wext leztir û Eyubî bi sebirtir bi. Semedê ke enî weşikî afirênenê.


Milîtan hunermendêke fam kerd

Qiseykerdiş de, şêwaz de, gêrayiş de, ciyatê ke virazêno, weşikî vecêno raste û o çax; eşkeno vervanî (pêşengî) bikero. Seba ke beno Derwêş, bena Edûle. Û resenê eşqê Rayvertî ê heqîqetê azadî û eşqê înen bixo beno heqîqet. Ewro şoreş ameyo ver ber ma û seba ki şêro sere; çarê ma milîtan bîyayîş o, çarê ma xo zanayîşê hunerî yo. O gam; ma eşkenê vacê weşî û rindî go bi reso heqê xo. Mezg û dîrokên şaran azad bibo û şoriş destê xo dergê ma bikero.



SERHED ZANA