Senî hamnanê dima ra payîz, payîz dima ra zimistan yeno, zimistanê dima ra zî wisar yeno.
Wisarî xûm xuma awe çeman a. Wisarî zîldayîşe daran a. Wextê gul û gulîstana. Wextê vil û vilikan a. Wextê bar barê bizêkan û varêkan a. Wisar o. Wextê adire newrozî yo. Wisar o. Wextê adire azadî yo.
Ey neyar! La to nêzanenê wextê govenda azadîye ya.
Ey neyar! To vatenê qey zimistan nêqedîyeno.
Ey neyar! La to nêzanenê zimistanê dima ra wisar yeno.
Ey neyar! La to nêzanenê wisar yeno, vewre koyan helîyena bena awe, xum xum kena şina ser çeman û resena dew û bajaran.
Ey neyar! Ma to qey nêzanenê wisar yeno, koy û deşt benî yew. Ma to qey nêzanenê senî koy deş û deşî senî resenê yewbîn, ayê koyan û bajaran zî hina resenê yewbîn.
Ey neyar! Ma to nêzanenê baz û helîyê ser koyan de estî. Wisar bero, xo verdanê deşt û bajaranê Kurdîstanê.
Ey neyar! Ma hayê to şaîre gird yê Kurd û Kurdîstanê Baba Tahîre Uryanê ra zî çin bî. Bi ewnê hezar serr verê cû bi kurdîya lorî se vato:
“Gulî keştem pe
Elwend daman
Aweş ez dîde subh û şaman
Weqtê an bî ke bûyeş
wa mû ayî
Bire badeş
bire saman be saman
***
Bûre minnet berîm
ma ez kerîman
Bekeşîm dest ez xwanê leîman
Kerîman dest der
xwanê kerîmî
Ke ber xwaniş nezer
darend kerîman
Mû an espîdabaz
em Hemedanî
Lane der kûh darem
der nihanî
Be balê xwud perem
kûhan be kûhan
Be çengê xwud kerem
nexçîrbanî”
Kirdkî yê şîîre
Baba Tahîre Uryan’î:
“Mi ser Koyê Elwendê de
gulêk ramita
Mi pê awe çimê xo serê siba û
şand aw da ya
Dem ameyo ke
ez a gul boy bikerî
Vayê boyîyê dîyar dîyar
çarne ya
***
Bê ma bikewre
bine mînete esîlan
Ma dest biance
sifreye rezîlan ra
Destê esîlan ser
sifreye esîlan o
Ser merdime esîlî de
çimê esîlan
***
Eza ez bazê spî yê
Hemedanî ya
Mi ser koyê hêlîn
bi nimitî viraşta
Ez pê per û baskê xo
koy bi koyî firena
Ez bi pencê xo zî seydkena.”
Ey neyar!
Şîîre Baba Tahîre Uryanê
rind biwane.
Wextê seydkerdişê helî û
bazê sere koyanê ameyo.
Wextê qesas girewtişê Sur,
Cizîra Botan, Farqîn û
Silopîya ameyo.
Înan sond wendo.
Înan sond wendo
Ey neyar!
Na rey xelasîya to çino.