Ben yeniden yeniden gözlerimin önünden geçirdim arkadaşlığımızın heyecan dolu anılarını. Dilinden düşmeyen "yaşama sanatını en anlamlı biçimde hak edenler, arkasına bakmadan kaygısızca yaşayanlar olduğu" sözünü hatırladım. İşte o ışık dolu sözlerinle, ardından adımlıyoruz, kavga dolu hayatın akışını...
Yağmur aşkla yağıyor.
Sen Bingöl'de esaretin zincirini kırıp, duvarlarını aştığında Rojava-Kobanê bir düş seyri olmaktan çıkmıştı. Dağlardan Kobanê'ye, Kobanê'den ülkemin her kentine açılan her görüntü alırdı seni. Durmadan yol alırdın.
Bir yandan bırakıp gittiğin mekanın izleri, ötede vardığın yerin sesi, rengi esaretin altında duyduğun düş ve özlemdi. Yağmur aşkla yağardı.
Yaşamak için kavga vardı kaderimizde. Aslında her kavgamız amansız bir savaştı. Bilirdik ki, verdiğimiz her savaş arayışlarımızın başlangıcı, anlamlı karşılaşmalarımızın büyümesiydi. Yağmur durmazdı, o an aşkla yağardı. Hayata gözlerini açtığın Kars, serin Serhatlı gecelerde gözlerinin kamaştırıcı sonsuzluğuna bakar ve dalacağı o masum sabahta dayanamaz düşerdim. Yağmurlar güç olurdu bana. Sen unuttuğunda, herkesin yüreğine girdin, zeytin karası gözlerinle. Aşk ve özgürlük hayatın asıl amacı, kavganın yegane gerekçesi ve sevincin, coşkunun kaynağıydı yüreğinde.
Biliyor musun, Kobanê halen ayakta, düşmedi. Halen nefes alıp yaşamın onurunu, özgürlüğün güzelliğini koruyor. Kobanê halen özgürlüğün sarhoş edici parıltısını saçıyor.
Ondandır ki, dünya Kobanê ile insanlık onurunun sarsıcı coşkusuyla ayağa kalktı. Özgürlüğün olduğu yerde güzellikler çiçekler gibi canlı renklerle açar, boy verir. Olağanüstü neşe saçar, çoğalır ve ne dağların yüksek zirvelerine ne de ovaların engin genişliğine sığar.
Çünkü Kobanê'ye halen yağmur yağıyor. Yüreği mat, beyni harap olmuş, düştü düşüyor 'müjdesi' verenler, düşme konusunda abide oldu! Ama gülüşünü nakşettiğin Kobanê halen öfkeli, halen sevgi dolu, halen aşkla hayat dolu. Ve yağan yağmurun özgürlüğüyle dolu dolu...
Tokat T Tipi Cezaevi