Ya Xizir ti kotîya. Nêresena ma. Yew cinîke dana xora nînan vana. Porê xo kaşkena. Sarê xo dana dar û kemerîra. Dirbetîna.
Sarê xora gonî şina. Pê nêhesena. Nîya şoro cinîye kî bimiro. Beno ke wazena bimiro. Cayê na bugleta ke dîya, bi aye ra bicuyo bimiro rindtir o. Yew camerd qîreno; Tayê awe bîyarê, hona nêmerdo, weş o, tayê awe bîyarê.
Keyene ke wazena hînî. Çi bîvîno? hîne bîyo zûya. Wazena çem çi bivîno? Çem bîyo zuha. Pepo keko çilkê ke awe nêmenda. Çilkeke awe nêmenda fekê dirbetîna hîtkerê.
Pêro têşan ê. Tayê keyenê û tayê xortî raya saetê ke şonê merga mazra. Hînê merga mazra de tayê awe menda. Kupa kenê pir anê. Hînke qefelîyê raya saetê bena hîrê çar saet. Heta ke resenê xeylê dirbetîn mirenê. Ê ke weş vejenê, ê kî têşanîyêra mirenê. Gula înan bîya pirê herre. Nîşkînê bîne bigerê, mirenê.
Çîkînîyeke êna êştene! Çi çîkînîya! Çîkînîya ke heta a roje nêama heşnene. Zerrî kena lete bi lete. Asmênî qilaşnene ra, koya ana war.
Zerrîya goştara visîna. Tîjî bena tarî. Aşme miradîna, astarê îndî sey verê nîyê. Û çîkînî berbang dana gelîya de bena vîndî şina, êno vatene ke çîkînîya çeneka ke rindekîya xo ziwana de destana, ê aye bîya.
Merdî zaf merdî. Domani, cinî, keyenê azebî, xortî, camerdî, kalî, pîrî pêro pîya merdî. Dewe bê venga. Bê vengîya henênake ti vana qey yew ganî têde nêmendo. Vengê mîlçîka birîyayo. Vengê mîya, vareka, kutka, pisinga birîyayo.
Çîyê cayê xo de nêlebîtîno. Bê vengîya sîya. Bê vengîya merdena. Merdena bê waxt. Merdena genc, kal, doman, derguş, pîl, xort, keyenek nasnêkena. Pêroya xora cêna bena. Şina hîrîs û hêşt. Hîrîs û hêşt de dewleta romî pêro pîya qirkerdîbî. Domanî pîlî, kalî, gencî cinî, kenekî, xortî pêro pîya qirkerdîbî.
Waştîbî kokê înan bîyaro. Waştîbî qirê înan bîyaro. Nika kî sey hîrîs û hêştbî. Oncîya qir amabî kewtbî keverê înan, keye înan. Ê kîştîbî. Pêro fetesnaybî. Zaferî binê hard de xenêqîyaybî ê bînî kî têşanîyê ra fetesyaybî.
Hîrîs û hêşt hona çima de sey ewro bî. vîra de dirbeta ke weş nêbîbî. Her ci ra gonî şîyênê. Qalik nê guretênê. Se amaybî bi top û tifingan, bi guleyan û şîmşîran, bi tîyaran bombê varnaybî sey şîlîyê. Kewtîbî mîyanê înan cendermê dewleta Romî.
Dest êştênê kenanê ezeb. Çewres keyenê azebî Setanê mekuyê destê înan xo êştîbî çemê Munzîrî.
Nîştaro sarê xo kerdo mabênê destanê xo vana; bugletê nîyanen qey ênê sarê mordemanê feqîr. No karê heqîy o? No senî heq o, qûlanê xo rê hina keno? Qey cayanê bînde kî çîyê nîya benê. Ê înan, ne keye îna ênê war, ne kî mirenê sey ma.
Bimirê kî zaf şenik mirenê. Cewabê persanê xo, a bi xo oncîya vînena. Dewleta Romî kewtbî gonîya înan. Kewtîbî pêsîrê înan nêkewtênê. Gonîya înan litênê.
Sey kermanê loknika bîyê werê înan werdênê. Înan pêroyê serre karkerdênê, qalûqirş kerdênê, seba ke domanê xo vêşan memanê, seba ke domanê înan vileçewt mebê, meşorê verê şêmiga kesî la, ti bê bivînê ke dewleta Romî kewtîbî pêsîrê înan, ê rehet nêverdanê.
-Virindîye ez birayê xo rê berba bi serra. Birayê min ra vatênê komînîst o, guret kerd zere. Hêşt serra heps de verda. Ez çizani, rojê kî xebere amê marê vatênê, birayê seba ke, duştê dewlete de vecîyo, dewlete o gureto êşto hepis.
Sebikerî, xeyrja berbene destê min ra çîyê nêamênê. Bira rojê nêşkîya şêrî ey bîvînî. O zerê mi de bî derdo bê derman. Bî dirbet. Hona kî zerê min de dirbeto. Pey ey ra, hona dirbêtê ey weş nêbî, nika kî domanê min vejyenî koya. Kena min vecîya koya.
Nika kî dewleta Romî her roje êna vana: “Kena to terorîst a.” Ênê ma rê her heqeretî kenê, şonê. Birayê min ra vatênê, komînîst, nika kî kena min ra vanê terorîst. Ez bira manê nê çekûya nêzan…
Çimê xo yê belekî oncîya bî hît, la na rey hêsiranê xo, nêarmay war. Uca mendî. Û ê reyna uca ra qe nê amay war. Asmînê hermê xo êştî vilê maya xo. Reya yewîn maya Asmînê hondayê şidyayî kena xo gurete mabênê hermanê xo.
Cayê pêro domananê xo de, taybetî kî cayê çena xo ya serê koya de a viran kerde. Tebera şîlîyê her şîyê bîyê zaf, aye bi şîlîye hesreta xo ruşnê keyena xo rê. Bi şîlîya Nîsane. Şanika aye zaf derg a.
Heqe xo romanbî. La min meştê rê verada. Beno ke xeyal bo, la nêtê min çîno ez xo nê xeyalê rindekî ra mahrum verdî, nêbo ez se damîş bibî ke! (Peynî bi)
ARDIL MORDEM