Adanmış bir yaşam: Hüseyin Arasan

• İnsan, hiç mi yürümeden hep koşar? Hiç mi nefes almadan, dinlenmeden, uyumadan bu kadar çalışır? Hiç mi bir işi sıraya koymadan hemen yapar? Bu kadar mı güçlü bağlar kurup Botan ile bütünleşir? sorularının cevabıydı heval Hüseyin.

SERHAT YASAK

"Her yolun, her yolculuğun bir kavuşması vardır"derler. 45 yıllık ömrünün üçte ikisini mücadeleye adamış, ilk sefer çocuk yaşta girdiği zindandan bir, iki, üç ve her seferinde mücadeleye kaldığı yerden büyük bir aşk ile sarılan, devam eden Heval Hüseyin Arasan 9 Haziran 2023 günü Süleymaniye de" yol ve yolculuğunda" özgürlüğe kanat açtı.

Sabah saatlerinde "barbarları bekleyen Albay ve emrindekilerin yaptıkları" gibi suikast saldırısı ile arkadan vurularak canına kıydılar. Tıpkı kendisinden önce aynı şekilde suikast ile katledilen Ferhat Bağışkondu, Mamoste Şemal,Şükrü Serhad, Nagihan Akarsel, Zeki Çelebi ve Hüseyin Türeli yoldaşları gibi. Hepsinin ortak özelliği kendi ülkelerinde "penaber" olmalarıydı. Katiller kendilerine söyleneni yapmalarının iştahıyla göstere göstere, ellerini-kollarını sallayarak Hewlêr’deki üslerine rahatlıkla dönüyorlardı.

Bakurlu Kürtlerin sığındıkları kendi limanlarında katletmeye, yerli suç ortakları ile beraber "Kürt’ün canını" almaya, "Kürt’ün kanını" dökmeye devam ediyorlardı.

Heval Hüseyin Arasan Siirt'e geldiği ilk günden (2009 yılı) bu güne kendisine karşı tanımlanamayan bir duygu mevcuttu. Kendim dahil aynı hisleri taşıyanlardanım. O, sevgi dolu gözlerinden bakarak yaşamı sahiplenmesi, hiç bitmeyen gülümsemesi, yaşamın her anını mücadele ile büyütüp yükseltmesi ile Siirt- Botan halkımız kendisinden çok şey öğrendi. Kendisi bunları bize verirken şimdi Siirt olarak onun gibi Êgîtlerin hakkını verememenin utancını yasını tutarak yaşıyoruz.

İnsan, hiç mi yürümeden hep koşar? Hiç mi nefes almadan, dinlenmeden, uyumadan bu kadar çalışılır? Hiç mi bir işi sıraya koymadan hemen yapar? Bu kadar mı güçlü bağlar kurup Botan ile bütünleşilir? sorularının cevabıydı heval Hüseyin.

Birlikte de kaldığımız zindan sürecinde bütün çalışmalarda kolektif olup, öncülük ederdi. "Sahip olduklarım partinindir" der, bu bilinç ile bütün deneyimlerini yoldaşlarına öğretmiş ve yoldaşlarından öğrendiği çok şeyler olmuştur. Aynı zindan ortamında kalıp sonrasında şehit düşen Zinar Devrim, Sipan Çırav, Serhat Siirt, Ronî Wan, Nuda Koçer, Esmer Deniz, Firaz Amed, Mordem Dilbirin ile güçlü sonuçlar çıkarıp iddia sahibi olmuşlardı.

Hep moral, hep gülümseyen gözler ve yeri geldiğinde eline aldığı bağlama, sevdiği türkülerden zindan duvarlarında yankılanan kadife sesi ile yüreklere merhem ve mesken oluyordun.

Seninle son buluşmamız ve hafızamda kalan kare (Ekim 2020), mekan yine Siirt. Yer de Botan Vadisi'nin sırtları ve karşı taraftaki Çiyayê Reş dağlarına gözlerini dikmişliğini resimlemiştik.

Şimdi düğümlenen boğazımızın, daralan soluğumuzun acısıyla bir parça daha koptu içimizden. Gönül verenleriniz ile emanet olarak bizlere bıraktığınız hayallerinizi, umutlarınızı, özlemlerinizi, bizlere bıraktığınız, yüreğinize bir ömür sığdırdığınız özgürlük destanınızı, mücadele mirasınızı sahiplenmedir.

Şimdilik yarınlara umut olduğun için dûr nebe, dûr neçe. Heval Hüseyin Arasan adanmışlık ve hedefine ulaşmadaki azmin ile ne sen sevdanı, ne de sevdan seni terketti. Oxirbe!