Agêrayişê Kurdîstan û dewan

Welatê ma û dewê ma xo bi xo veng nêbî.
Sere 1990’an de Kurdîstan û dewê ma hetê Tirkan de ame vêşanayîş. Ma vaji vêşanayîş bi no vatişî tenê, no wehşetê Tirkan nîyeno şinasnayîş. No qerkirdişo. Tirkan, tenê sere 1990’an de no qirkerdiş nîkerd. Tirkî, seyî ameyê kewtî Kurdîstanî, tim û tim qirkerdiş kerdo, şelenayîş kerdo.
Qirkerdişê Şêx Seîd, Dêrsîm, Agirî, Zîlan, Motkan, Oramar, Sason  de zî dew û bajarê Kurdîstan,hetê Romê(Tirk) bêbextî de ame bî vêşanayiş. Ver nayê, Kurdê heme cayê vanî sere vêşanayişî. Romê bêbextî hina kerdibikî sîyê(kera) ser sîyê nêverdabi.
Qij, keyna, dayî û bav, pîrik û kal kerdenê zerre mereke, kîyê û însanê ma piya vêşnenê. Heywanê kî bieşkenê biberenê berdenê, ayê bîn berê axur kîlît kerdenê û pê axurî ra piya vêşnenê. Hina bîyenê kî, bi aşman dewan û bajarê Kurdan de boye vêşanayiş û boya goştê vêşanayişê însan û heywan ameyenê.
Dewleta Tirk, sere 1990’an de zî eynî wehşet kerd. Raştî de tarîxê Tirkan, tarîxê wehşet û qirkerdiş, tarîxê şelenayîş û vêşenayiş o.
Dewleta Tirk, no çîyê bi plan kena. Xo ra, Planê Îslahatê Şark, Planê Qirkerdişê Dêrsîm, Planê Hereketê Tenkîl ê Pêçar, Planê Tenkîl ê Zîlan û Planê Qirkerdişê ê sere 1990’an heme bi yew mexsed bîyê.
Mexsed o bikî Kurdan hetê fîzîkî û çandî de qirbikero. Seba nayê Kurdê kî xoveradayîş kerdenê, hemenê Kurdê hina  kiştenê. Ayê bîn zî  dew û bajarê Kurdîstanê ra koç kerdenê, berdenê Tireqya û Rojawayê Anatolîya. Ûca de mîyanê şarê bîn kerdenê vila û bi no planê qirkerdenê û kerdê Tirk.
Dewleta Tirk tenê bi vêşanayişê dewan û bajarê Kurdîstan nê, bi viraştişê bendawan zî Kurdîstan veng kena. Ca û warên Kurdistan binê awan de veredana û dewij û bajarijan dana koç kerdiş.
Nika zî ma bi ewnenê, nizdîyê nîmê Kurdan hetê Dewleta Tirkan de pê zulme kî xeddar ameyê koçkerdiş. Ze bajarê Stenbol, Îzmîr, Mêrsîn, Edenê û Enqere ciwîyenî. Kurdê kî, şîyê nayê bajaran, roj bi roj yenî qirkerdiş. Ziwanê xo nê, ziwanê Tirkî qise kenî. Çandê xo nê, çandê dişmenê xo musenî. Gore edetê xo nê, gore edetê dişmen ciwîyenî. Kurdê kî bar kerdo şîyê Ewropa,Amerîka,Rusya,Kafkasya, Tehran, Baxda û Şam zî halê înan hinawo. Hina şîyero, şarê Kurd o ye kî, teberê Kurdîstan ciwîyenî ê hemenê înan bîyero qirkerdiş.
Kam kî vajo ez eşkena tiya ra pê zî Baxda,Stenbol,Şam, Tehran Berlîn, London, Moskowa, Parîs, Toronto, Êrîvan de ze Kurd ciwîyena, xo xapîneno. Wa bi ewnenê qijanê xo seyî ciwîyenî, seba ders girewtişî beso.
Yew dermanê qirkerdiş esto, o derman zî agêrayişê Kurdîstanê yo. Agêrayişê dewanê Kurdîstanê yo.
Kurdîstanê ma besê ma wo. Kurdîstan hina welatê kî weş, sey cennetî, dewlemend û zengîno kî, ser erdê Kurdîstanî de 50 mîlyon nê, 100 mîlyon însan eşkenî bi ciwîyenê.
Kam kî vajo ez welatparêza la agêrayişê Kurdîstan û dewê Kurdîstan nêkero, nêbeno welatparêz. Welatparêzî  bê ciwîyayişê Kurdîstan nêbena.  Welatparêzî pê wayîr vejîyayîşê tarîx, welat û ziwanê xo beno.
Ti çîyêk bê erd nêciwîyeno û zergûn nêbeno. Qirm û ristemê ma hona Kurdîstanê de. Qirm û ristemê ma Baxda, Stenbol, Şam, Tehran, London, Berlîn, Newyork, Parîs û Moskowa de nîyo.
Vanî ya “Her waş  ser qirm û ristimê xo de zergûn beno”.
Kurd bê Kurdîstan û dewê Kurdîstan nêbenî Kurd. Kurd bê çem, ko, deşt, dar û gemên Kurdîstan nêbenî Kurd, nêbenî Kurdê welatparêz.
Dêrsîmij bê Mûzir nêbenî Dêrsîmij. Çewlîgij bê Koyê Hezarşa nêbenî Çewlîgij. Siweregij bê Qerejdax nêbenî Siweregij.  Amedij bê çemê Dîclê nêbenî Amedij.
Kam vano ez Kurda û welatparêza gera Kurdîstan de biciwîyo. Kam vano ez Kurdê Amedîya gera Amedi de biciwîyo. Zobî nî welatparêzî bena. Nî zî Kurdbiyayîş beno.