Arıları sürekli çiçekten çiçeğe konarken görürüz. Nektar elde etmek için çiçeklere gider ve çiçeğin tatlı özü ile kolonilerini beslerler. Bu tatlı öz ayrıca arıların uçabilmesini de sağlar. Yiyecekle temas ettiklerinde, dillerindeki tat nöronları aktifleşir ve besin olduğunun sinyalini verir.
Araştırmacılar, özellikle şekeri yanıtlayan bu nöronların, 10 saniyeye kadar devam eden çok fazla bir aktivasyon sergilediklerini belirtiyor. Bu aktivasyon esnasında arı aynı şeker kaynağında beslenmeye devam ediyor ancak bu aktivite azaldığı zaman, arı bir başka bir besin noktasına uçmak üzere için dilini çekerek teması kesiyor.
Newcastle Üniversitesi doktora öğrencisi Ashwin Miriyala şöyle diyor arıların bu durumu için: “Diğer böceklerin, şeker tarafından aktive edilen tek tip tat nöronu vardır. Ancak arıların, şekerle aktive edilmiş iki nöron tipi olduğunu keşfettik.İlk nöron şekerle temas halindeyken yoğun aktivite gösteriyor. İkinci nöron, ilk nöronun aktivitesini kısa aralıklarla olacak şekilde inhibe ediyor. Bu inhibisyon, ikinci nöronun bir tür dinlenme periyoduna izin vermesi ile ilk nöronun yoğun aktivitesini, uzun süreler boyunca sürdürmek için kendini yenilemesine imkân sağlıyor. Verilerimiz, bu iki şeker nöronu arasındaki etkileşimin, aralarındaki elektriksel bağlantıların bir sonucu olduğunu göstermektedir. Bu tür bir bağlantı, herhangi bir böceğin tat nöronu için ilk
bulgudur.”
SCIENCE DAILY