Avrupa’da yaşayan Kürdistanlılar, AKP yönetimindeki Türk devletinin katliam ve büyük yıkımlarla mağdur ettiği Cizre halkına Kardeş Aile Kampanyası’na katılarak destek veriyor.
Kampanya aylık 150 Euro veya daha yüksek miktarda bir paranın bir yıl boyunca her ay düzenli olarak Cizre’de tespit edilen ailelere gönderilmesi temelinde yürütülüyor. HDP’li Faysal Sarıyıldız, ilçede bin 200’ün üzerinde açıkta olan aile tespit ettiklerini belirtmiş, dayanışma kampanyası yürüten Heyv a Sor’dan Fahrettin Gülşen de, gücü yetmeyen ailelerin aylık 25 ya da 50 Euro ödeyebileceğini söylemiş, “Bu durumdaki birkaç aileyi birleştirip, Kürdistan’da bir aileye bakacak hale getiriyoruz” demişti.
Çağrılar ardından Avrupa’da Kardeş Aile Kampanyası’na ilgi arttı, ancak yeterli değil. Kampanyaya katılan Kürdistanlılar, herkesi kampanyayı büyütmeye çağırıyor.
Hepimiz bir aileyiz
(Sevim Kılıç-Hollanda):
“ Arnhem kentinde Kadın Meclisi’nde ve Şehit Aileleri Komisyonu’nda yer alıyorum. Mardinliyim. Ben çok küçükken köyden çıkmak zorunda kaldık. Bu insanların yaşadıkları acıları çok iyi biliyorum. Cizre’de yaşananlar bizim yaşadıklarımızdan daha kötü. Buna sessiz kalamayız. Herkes yardım edebilir. Hepimiz zaten bir aileyiz. Benim ayrıca orada bir ailem olacak. Bir gün onların yanına gitmek beni mutlu eder.”
Herkes dayanışabilir
(Mahmut Nacak-İsviçre):
“Kampanyadan önce ‘elimizden ne geliyorsa onu yapalım diyorduk.’ Kampanya ortaya çıktığında sevindik. Ailemizin, çocuklarımızın oradaki insanlarımızı tanıması, onların ne acılar çektiğini bilmesi için bu kampanyaya katıldık. Bu acıya, drama karşı duyarsız kalmamız düşünülemez. Elimizden geldiğince, imkanlar dahilinde bu kampanyaya destek sunacağız. Bu projeyi yakınlarımıza, çevremize, ailemize anlatmaya çalışacağız. Avrupa’da 200 Euro’nun belki çok büyük bir önemi yok ama oraya gönderdiğimiz bu miktarla oradaki mağdur insanlarımıza büyük destek verebiliriz.”
Seferber olmalıyız
(Elif Göksungur-Almanya):
“Pazarcıklıyım. 1999’dan beri politik nedenlerle Almanya’da kalıyorum. Bir savaş mağduru olarak geldim. Savaşın ağırlığını aile fertlerim dışında kendim de birebir yaşadım. Fiziken burada ama ruhen oradayız. Bu olması gereken ve herkesin katılması gereken bir görevdir. Kendimi oradan biri olarak düşündüm ve kendi aileme yardım etmek istedim. Devlet orada hem maddi, hem de manevi olarak insanlarımızı bitirmek istiyor. Buna karşı gönüllük temelinden ziyade ben mecburi olduğunu düşünüyorum. Bu temelde herkesin seferberlik ruhuyla kampanyaya katılması gerekir.”
Bizden başkasına düşmez
(Heval Nesrin Arslan-Belçika):
“Geçtiğimiz dönemde Cizre’de öz yönetim çerçevesinde büyük bir direniş verildi. Her ne kadar büyük acılar yaşanmış olsa da, Cizre halkının bu direnişini bir gazeteci olarak çok önemli buluyorum. Gazeteciler olarak birebir takip ettik, ancak haber yapmanın ötesine gidememenin verdiği mahcubiyet ve acılar vardı. Bu kampanyayla direnişe katkı sunmanın imkanı gelişti. Bin 200’den fazla ev yıkıldı ama Cizreliler yıkıma ve katliamlara rağmen Cizre’yi terketmedi. Bize de onları maddi ve manevi yönden desteklemek düşüyor.”
Bizim için bedel ödüyorlar
(Pervin Ay-Kanada):
“Dersimliyim. 11 yıldır Kanada’da yaşıyorum. Duyarlı olmamak elde değil. İnsanlar çocuklarını, eşlerini kaybediyor. Ancak bir de geride kalanlar var. Bunlar bizim için bedel ödüyorlar. Bu insanlarla birlikte olmak zorundayız. Diasporda yapılacak çok şey var. İlişkiler kurulursa, beklenenden daha çok öteye gidilebilir, çok daha fazla destek sağlanabilir geriye kalanlara. Koca Cizre yok olmuş, tahrip edilmiş. Ne yapacağız, devletten mi yardım bekleyeceğiz? Tekrar dönüşümümüzü kendimiz sağlayacağız.”
Kampanyayı herkese anlatalım
(Evrim Yüksel-İsviçre):
“Sivaslıyım. 16 yıldır İsviçre’de yaşıyorum. Yardım görevini bizim yapmamız gerekiyor. Devletin yapması durumunda ajanlaştırma tehlikesinden korkuyorum. Bu nedenlerden dolayı kampanyaya katıldım. İnsanlarımızın devletin kapısına gitmemesi gerekiyor. Kampanyanın daha geniş kesimlere ulaşabilmesi için herkesin çevresindeki insanlara anlatması ve aktarması gerekiyor. Ben de çevremdeki insanlara anlatmaya çalışıyorum.”
Topraklarımıza, insanımıza sahip çıkalım
(Kamil Köse-İngiltere):
“Yaklaşık 8 yıldır İngiltere’deyim. Topraklarımızdan çıkartılmak istenen kardeşlerimize destek olmak için kardeş aile projesine katıldım. Orada yaşayan insanlarımıza sahip çıkarak topraklarımıza sahip çıkmış olacağız. Ben Maraşlıyım. Türkiye’den siyasi, ideolojik ve maddi sıkıntılardan dolayı topraklarımızdan ayrılmak zorunda kaldım. Kürdistan’da yaşanan olaylardan dolayı orada yaşayan ailelerimiz mağdur olmasınlar. Türk devletinin yaptığı bir vahşettir. Kürtleri yok etmeye çalışıyorlar. Yurtdışında, özellikle Avrupa’da yaşayan Kürtlerin ve herkesin bir Kardeş Ailesi’nin olması gerekiyor. “
RAMAZAN MARANKOZ / HABER MERKEZİ