Heywanê ke Dêrsim de bi hawayo pîroz yenê dîyayîş, hetê seydwanan ra bi hawayo qaçaxî yenê qetilkerdiş. Heywanê ke aşmê zimistanî de û bitaybetî zî badê ke vewre varena vejîyenê teber, benê hedefê seydwanan. Seydwanî tebîeto weş de bezuvar, gakovî, kewe, mîlçik, maseyê alabalikî, heşe û xozan tebîetî ra ancenî û kişenî.
Serekê Pawitişî yê Komeleya Cuya Xozayên yê Munzurî Haydar Çetînkayayî babete ser o qisey kerd.
Çetînkayayî qiseykerdişê xo de bale ant cuya xozayên û wina va: “Ma vera seydê heywanan de yî, ne bi rayîrê qaçaxî, ne zî bi rayîrê qanûnî Dêrsim de wa heywanî nêrî kiştiş. Hetê cuya xozayên de xozaya Dêrsimî cayêko zaf muhîm o. Dêrsim de zaf heywanê ke ver bi çinbîyayîşî şonî, estî û hetê seydwanan ra yenê kiştiş. Çi heyf o ke xozaya ma zî tehlukede ya.”
Xozara Dêrsimî yena qetilkerdiş
Çetînkayayî qiseykerdişê xo wina qedêna û va: “Aşmê zimistanî de her keso ke tifing gêno destê xo, şono seydê xoza. Seydwan seydê xozaya kehen kenî. Heqê ti kes çin o ke zirar bido xoza û heywanan qetil bikero. Dêrsim de populasyonê seydê kewan nika bîyo tay, la eksê ci seydê pezkovîyan bîyo zêde. Sewbîna zanayîşê ke ma girewtî zî estî; zaf cayanê Dêrsimî de seydê heywanan bîyo zêde. Merdim bi kiştişê xoza û heywanan dejeno. Seba ma bizê Xizir û Ana Fatmaye pîroz î. Wextê 38an de daxî nê heywanî nêameyê kiştiş. Zaf hîkayeyê nê pezkovîyan estî. La seydwaan, qet goş nêdanî pîrozîyanê merdimî. Vera bawerîyê şaran de bêhurmetî kenî û bi hawayêko hov heywanan kişenî. Ma nê kesan hewaleyê pîrozîyanê xo kenî.”
MUJDAT CAN / DÎHABER / DERSIM