‘Dün cübbemizle bugün açlığımızla savunuyoruz’

RESUL ERENLER

Baro Başkanlarının başlatmış oldukları eylemin talepleri arasında ölüm orucunda olan Avukat Ebru Timtik ve Aytaç Ünsal’ın talepleri de olmazsa olmazı olmalıydı.

Ülkedeki Baroların ezici bir çoğunluğunun kendi örgütsel yapılarına ilişkin yapılmak istenen yasal düzenlemeye karşı yaptıkları Savunma Yürüyüşünü demokratik bir hak talebi olduğu tartışılmazdır. Türkiye Barolar Birliği Başkanlığına getirilen, kişilik yoksunu Metin Feyzioğlu gibi birini getirmelerini ayrıca ve gerçekten eleştirilmesi gerek bir durum. Bu kadar kişilik yoksunu, akıl fukarası, onursuz birini bu kurumun başına getirilmemeliydi. Bu adam; ne bilgi, ne de o makama yakışır bir karizmaya sahip biri değil. Ama her nasıl olmuşsa, Türkiye Barolar Birliğinin başkanlığına getirilmiş. Başından beri yapılan eylemi sarayın talimatıyla boşa çıkarmak ve sahibine yaranmak için yapmadığı oyun, atmadığı takla kalmadı. Ama başarılı olmadı ve gereken dersinide aldı anlarsa. Yürüyüş kortejine alınmamasıyla yüreklere su serpilmiş oldu desek abartı olmaz, sanırım. Neyse konumuz bu değil.

Avukat Çiğdem Akbulut’a, Ebru Timtik’in cezaevinden gönderdiği mektubunu çok anlamlı ve bu konuda çok şey anlattığı için paylaşmak istiyorum. Mektupta özetle şu ifadelere yer verilmiş:

“Bu sesleniş asla bir alışkanlıkla, altı boş olarak yazılmış değil. Bizim için değerlisiniz. Ama ülkemiz için daha çok değerlisiniz. Sosyal medya hesabında bir beğeni işaretinin bile soruşturma konusu yapıldığı ülkede, korku ikliminde; virüs kapmayı, soruşturmaya uğramayı, polis tarafından itilip kakılmayı göze alıyorsunuz. Avukatlar bile etkili bir yol bulamıyorlar, ölüme giden bir açlık içindeler. Uzaktan da baksanız yakından da baksanız bu kadar basit aslında. Dün cübbemizi giyerek savunduklarımızı bugün açlığımızla savunuyoruz”.

Kısaca, “Dün cübbemizi giyerek savunduklarımızı bugün açlığımızla savunuyoruz” diyerek, aslında tüm topluma ve yaşanan duyarsızlığa karşı verilen bir mesaj olarak algılanmalı. Bugüne kadar (özellikle 12 Eylül’den bugüne) bu ülkede o kadar çok adaletsizlik, hak ihlallı, katliam (özellikle Kürdistan’da ve devrici tutsaklara karşı) faili meçhul cinayetler ve sürgünler yaşandı. Cezaevlerinde dünyanın gözleri önünde devrimci tutsaklar kurşunlanarak ve diri diri yakılarak katledildiler. Kısacası ülkenin ezici bir çoğunluğunun görmezden geldiği çok acılar yaşandı bu ülkede. Ve ne yazıkki yaşatılmaya devam ediliyor.

Bugün ölüm orucundaki Ebru Timtik ve Aytaç Ünsal’ın başlattıkları ölüm oruçu kritik bir aşamaya gelmiş ve her an ölümle sonuçlanabilir. Öncesi eylemlerde olduğu gibi, ilgisizliğin ve duyarsızlığın, onlarca devrimcinin yaşamlarını yetirmesine sebep olmuş ise bugün Timtik ve Ünsal’ın durumu karşısında da, yeterli ders çıkarılmadığı kanısındayım.

Artık basının karşısına çıkıp bir kaç laf etmekle, faşizm geri adım atmıyor. Basının karşısına çıkarak yapılan açıklamaların (yapılmasın demiyorum) mevcut faşist iktidar açısında bugüne kadar caydırıcılığının olmadığını defalarca tecrübe ettik. Çünkü ülkede faşizm kol geziyor. Ülkenin ana muhalefet partisi lideri, gurup toplantılarında iktidarı partisi ve başındaki zat hakında ağzına geleni söylemekten geri durmaz ve arkasından basının karşısına çıkar “bizi sokağa çekmeye çalışıyorlar” diyerek kitleleri itaat etmeye, biat etmeye davet eder. Bu da, sarayın işini daha da kolaylaştırıyor. Bu tutumuyla ana muhalefet partisinin, HDP’lilerin dokunulmazlıklarında ve tutuklanmalarında çok karşılaştık. HDP’nin başlatmış olduğu “Darbelere karşı demokrasi yürüyüşü”nde de gördük aynı tutumu. Bu konuda, benim CHP’nde bir beklentim yok. Beklenti içinde olanlar için bir hatırlatam olsun diye söylüyorum.

Adil yargılanma talebiyle ölüm orucuna yatan Çağdaş Hukukçular Derneği (ÇHD) üyesi avukatlar Ebru Timtik ve Aytaç Ünsal’ın bu talebi; Baro Başkanlarının başlattıkları bu eylemin amaçlarında biri olmalıydı.

Evrensel hukukun dünyada (uygar dünyada) kabule görmüş bir hak olduğunu, yargılayanların bir lütfu olmadığını, sanırım Türkiye’deki çay toplayan yargı dışında bilmeyen yok. Türkiye’de, yargıda olduğu gibi bugüne kadar kazanılmış iyi, kötü tüm kazanımlar bu iktidarın başındaki (tek adamın) zattın talimatları doğrultusunda bir bir yok olmuş ve istediği Türk İslam sentezli faşizmi kurumsallaştırmada hızla yol almaktadır.

Ölüm oruçlarından bugüne, kaybettiklerimizin ardında güzellemeler yapmak değil, onların hayata tutunmaları için herkesin üzerine düşeni yapması demokrasinin ve demokratlığın bir gereği olsa gerek. Tersi; mevcut iktidarın yapmak istediği zulmün karşısında kabullenici konumda kalmaktır.

Tekrarlıyorum; Baro Başkanlarının başlatmış oldukları bu eylemin talepleri arasında ölüm orucunda olan avukatların talepleri olmazsa olmazı olmalıydı bu eylemin.