Ön saflardaki Mehmet

• Bağlar’ın sokaklarında yükselen direnişin ön saflarında gençler vardı ve onların cesareti halkın moralini büyütüyordu. Mehmet Işıkçı da bu gençliğin sembollerindendi.

ÖMER TORLAK

2006, Amed tarihinde yalnızca bir takvim yılı olarak değil, halkın iradesinin, onurunun ve direniş ruhunun yeniden ayağa kalktığı bir dönem olarak tarihe kazındı. O günlerde yaşananlar sıradan bir protesto ya da kısa süreli bir tepki değildi. Bu, bir halkın kendi değerlerine, şehitlerine ve onuruna sahip çıkma iradesinin bir serhildana dönüşmesiydi. Bu nedenle 2006 Amed Serhildanı, Kürt halkının yakın tarihindeki en önemli halk direnişlerinden biri olarak hafızalarda yaşamaya devam ediyor.

Amed’e Mart 2006’da gelen cenazeler, halkın yüreğinde derin bir acı ve büyük bir öfke yarattı. Bu acı, aynı zamanda büyük bir kararlılığa dönüştü. Halk cenazelerine sahip çıkmak için sokaklara indi. Özellikle Bağlar’ın sokakları kısa sürede direnişin merkezine dönüştü. Evlerin kapıları direnişe açıldı, sokaklar halkın ortak iradesinin mekanı haline geldi. Anneler, gençler, çocuklar ve yaşlılar; herkes bu direnişin bir parçası oldu.  Amed’in sokaklarında güçlü bir dayanışma, derin bir bağlılık ve özgürlük arayışı vardı.

Bağlar’ın sokaklarında yükselen bu direniş kısa sürede bir halk serhildanına dönüştü, çünkü bütün bir halkın iradesini temsil ediyordu. Her sokak başında direniş vardı, her evde umut ve kararlılık hissediliyordu. Halk, kendi değerlerine yapılan saldırılara karşı sessiz kalmayacağını açıkça ortaya koyuyordu.

Amed'in yiğit evlatlarından

İşte böyle bir dönemde Amed’in yiğit evlatlarından biri olan Mehmet Işıkçı da bu direnişin ön saflarında yer aldı. Mehmet Işıkçı, üçü kız dört çocuklu bir ailenin evladıydı. Küçük yaşta babasını kaybetmişti. Bu nedenle ailenin ekonomik sorumluluğu büyük ölçüde onun omuzlarındaydı. Genç yaşına rağmen hem ailesinin geçimi için mücadele ediyor hem de halkının özgürlük mücadelesinde yer alıyordu. Hayatının bir döneminde kısa süreli bir cezaevi süreci yaşamıştı. Cezaevinden çıktıktan sonra ailesinin geçimini sağlamak için çalışmaya devam etti fakat onun için özgürlük mücadelesi de hayatının merkezindeydi. Ailesine karşı sorumluluk taşıdığı kadar halkına karşı da taşıyordu.

Bağlar gençliğinin sembollerinden

Amed sokaklarında Mart 2006’da yükselen direniş, dört gün boyunca devam etti. Bu dört gün boyunca Bağlar’ın sokakları, bir direniş alanına dönüştü. Sokaklarda sloganların ötesinde bir halkın onuru, hafızası ve direniş ruhu yükseliyordu. Direnişin ön saflarında gençler vardı ve onların cesareti halkın moralini büyütüyordu. Mehmet Işıkçı da bu gençliğin sembollerinden biriydi.

Elbette bu direniş, ağır bedellerle yazıldı. Mehmet Işıkçı, 29 Mart 2006 günü özgürlük mücadelesinin şehitler kervanına katıldı. Onun şehadeti yalnızca ailesinin değil, bütün Amed halkının yüreğinde derin bir acı bıraktı. Mehmet Işıkçı’nın cenazesi büyük bir acıyla Yeniköy Mezarlığı’nda toprağa verildi. Mehmet Işıkçı’nın annesinin yaktığı ağıtlar, Bağlar’ın sokaklarında yükseldi. Bir annenin yüreğinden kopan o feryat, halkının yaşadığı acının sesi oldu. Ağıtlar, Amed Surları’na kadar yankılandı. Surlar, bu acıya tanıklık etti. Bir annenin ağıdı, taş duvarlara çarpıp kaybolan bir ses olmadı, tarihe kazındı. 

O gün Bağlar’ın sokaklarında yükselen ağıtlar, yalnızca bir yas değil, aynı zamanda direnişin hafızasına yazılan bir destan oldu. Bir annenin feryadı, bir halkın direnişinin ve özgürlük arayışının sembolü haline geldi. O günlerde yaşananlar, halkın hafızasında yaşayan bir tarihtir. Bazı direnişler bir zaman dilimine sıkışmaz, halkların hafızasında yaşamaya devam eder. Aradan yıllar geçmesine rağmen 2006 Amed Serhildanı da unutulmuyor, çünkü halkın onurunu, iradesini ve özgürlük arayışını temsil ediyor.

Serhildanın 20. yılında, başta Mehmet Işıkçı olmak üzere tüm serhildan şehitlerini saygı ve minnetle anıyoruz. Onların mücadelesi ve bıraktıkları miras, halkın yüreğinde yaşamaya devam ediyor.