HEWRÊ KIRÊKAR / KELAR
Güney Kürdistan’da ekonomik krizle birlikte birçok sanatçı zor günler yaşıyor. Bu durumdan en fazla etkilenen tiyatrocular salonları terk ederek, sokak tiyatrosuna yöneldi. Tiyatro Yönetmeni Muxtar Mihemedî, ciddi alt yapı sorunlarıyla karşı karşıya olduklarını söylerken,
Mihemed Sabir ise, “Tiyatrocular çok zor şartlarda çalışıyorlar. Birçok tiyatrocu bir başka iş yapmak zorunda kalıyor” dedi.
Bir yandan ekonomik kriz bir yandan Kürt yönetiminin sanata yatırım yapmaması tiyatrocuların ortak kaygısı. Nitekim yaşanan finansal krizden ötürü tiyatrocuların çoğu artık sokaklarda. Bu yüzden özellikle Süleymaniye’de sokak tiyatrosunda önemli gelişmeler yaşanıyor.
Sokak tiyatrosu halkındı
Tiyatro Yönetmeni Muxtar Mihemedî, Güney Kürdistan'da sokak tiyatrosu için altyapı sorunlarının olduğunu, yatırım yapılması durumunda önemli gelişmelerin yaşanacağına dikkat çekiyor.
Tiyatro Yönetmeni Muxtar Mihemedi, "sokak tiyatrosu"nun halkla iç içe olduğunu ve "salon tiyatrosu"ndan çok farklı olduğunu belirterek, "Sokaktaki tiyatro halkındır ve onlar için sanatını sergiler" diyor.
Sokak tiyatrosunu tanıma konusunda eksikler olduğunu ifade eden Mihemedî, "Güney Kürdistan’da alt yapıda sorunları var. Baştan aktör, yönetmen, sahne, kostüme kadar sorunları var" diye konuştu.
Sokak tiyatrosu ile salon tiyatrosunun farklı olduğunu söyleyen Mihemedî, her iki tiyatro türünün hem mekan, hem de mesaj olarak farklı olduğunu kaydetti.
Sokak tiyatrosu entelektüeldir
Mihemedî, sokak tiyatrosunun entelektüel olduğunu ifade etti ve belirtti: "Sokak tiyatrosu halka bağlıdır, salon tiyatrosu gibi değildir. Salon tiyatrosunda halk sana geliyor; bilet alıyorsun, elektrik, aydınlık, sahne, aktör var, dışardan ses gelmiyor. Ancak sokak tiyatrosu sokakta seyircileri arıyor. Oyuncular izleyicilere gidiyor. Sokaktaki tiyatro halkındır ve onlar için çalışır. Halklar arasında ayrım yapmaz. Yönetmen, aktör ortak bir amaç için çalışıyor."
Sokak tiyatrosunda perde ve oyuncular ile seyirci arasında hiçbir şeyin olmadığını dile getiren Mihemedî, izleyici ve oyuncular yüz yüze olduğunu belirterek, aktörün bire bir halkın olduğunu ifade etti.
Doğu Kürdistan’da sokak tiyatrosunda büyük ilerleme olduğunu aktaran Mihemedî, “Burada tiyartro alanında çok başarılı kişiler var ve İran’ın tamamında öyle kişiler yok. Meriwan Festivali var. 23 yıl tiyatro geçmişi var. Ancak Güney Kürdistan’da yeni yeni başlıyor ve çok sorunları var. Ama iyiye doğru gideceğine inanıyorum” diye konuştu.
Tiyatrocular destek bekliyor
Dilşad Hisên, Süleymaniye’nin Derbendixan ilçesinde yaklaşık bir aydır sokak tiyatrosu yaptıklarını söylüyor. Dilşad Hisên, "Dünyanın her yerinde devletler tiyatro ve tiyatroculara destek veriyor. Ancak Güney Kürdistan’da bu durum çok karışık. Tiyatro işini yapanlar kendi olanak ve imkanlarıyla oyunları ortaya koyuyor. Şimdi Güney’deki ekonomik krizden kaynaklı da kimse tiyatroculara destek olmuyor” diyor.
Tiyatrocu Mihemed Sabir ise, Güney Kürdistan’da tiyatronun ciddi sorunlar yaşandığını ifade ediyor ve ekliyor: “Tiyatrocular bugüne kadar çok zor şartlarda çalışıyorlar. Birçok tiyatrocu bir başka iş yapmak zorunda kalıyor. Tüm bu olumsuz sebeplerden dolayı tiyatro gelişmiyor ve ilerlemiyor.”