ABD Başkanı Richard Nixon 1968 yılının başlarında dönemin Ulusal Güvenlik danışmanı Henry Kissinger’la konuşurken Vietnam’daki savaşın artık bir sonuca ulaşması için „atom bombası kullanalım” fikrini ortaya atmıştı. Kissinger’ın buna karşı çıkması üzerinde Nixon’un sarf ettiği sözler ilginçtir: „Henry, büyük düşünmeni istiyorum.”
Bu konuşmanın ardından Nixon 1968 yılında Vietkong’a karşı ABD ordusunun başlattığı en büyük saldırının emrini verdi.
Bunlar öyle birilerinin sallaması değil, 2009 yılında ABD Devlet Arşiv Kurumu tarafından yayınlanan ses kayıtlarında yer alıyor.
Bu kayıtlardan birinde Nixon, Kissenger’ı sivil Vietnamlıların öldürülmesi konusunda fazla hassas olmakla eleştirerek „Umrumda değil, umursamıyorum” ifadelerini kullanıyor.
12 Haziran 1972 tarihli kayıtlarda ise Nixon, Genelkurmay başkanı Haldeman ile o gün gazetelerde çıkan bir fotoğraf üzerine konuşuyor. Fotoğrafın sahte olduğunu söyleyen Nixon’u Haldeman onaylıyor: „Olabilir!”
Nixon ile Haldeman’ın o gün masada gördükleri fotoğraf ABD ordusunun napalm bombardımanından kaçan 9 yaşındaki Kim Phuc’un bir yol üzerinde çırılçıplak koşarken çekilmiş fotoğrafı.
O fotoğraf bugün 40 yaşında. Fotoğraftaki küçük kız da Kim Phuc. 49 yaşındaki Kim bugün Kanada’da yaşıyor ve UNESCO’nun iyi niyet elçisi olarak görev yapıyor.
O fotoğraf Vietnam Savaşının son döneminde ABD kamuoyunda savaş yanlılarının son direnç noktalarını yok etmiş ve Nixon yönetimini çaresiz bırakmıştı. 
Nixon’un tek kurtuluş yolu o fotoğrafın gerçek olduğunu inkar etmekti. Başka hiçbir çaresiz yoktu.
Bugün Roboskî’deki katliama türlü türlü kılıf bulunmaya çalışılması gibi.
Ve Türkiye’deki büyük çoğunluk bu katliamı mazur gösterecek ama temelsiz açıklamalara o kadar inanmak istiyor ki mantık işlemez durumda.
En son safsata da kaçakçılar „PKK mayınlarına niye basmıyor. Bombalar niye onlarda patlamıyor?” safsatası.
İki adam da çıkıp demiyor ki „ya arkadaş PKK uzaktan kumandalı bombalar kullanıyor. PKK’liler niye kaçakçılara bombalı saldırı düzenlesin ki?”
Erdoğan’ın Şahin’in açıklamalarına inanmak ve inandırmak istiyorlar.
Bugün Erdoğan ve askeri ve sivil kurmaylarının perde arkasındaki konuşmalarının Nixon’un Vietman savaşı ile ilgili konuşmalarına yakın olduğunu düşünüyorum. Roboskî’de, Ranya’da katledilenler, gaz bombalarıyla öldürülenler Erdoğan ve ekibinin umrunda değil.
Her gelişmeye karşı verilen tüm tepkiler iktidarın korunması, AKP’nin pozisyonunun güçlendirilmesi için ortaya konuyor.
Çünkü AKP Türkiye siyasi tarihinde hiçbir gücün olmadığı kadar iktidara muhtaç. AKP iktidarı biraz tökezlese kurdukları tüm sistemin alaşağı olacağını ve kendilerinin bunun altında kalacağını çok iyi biliyorlar.
Bu yüzden işte hiçbir şey göründüğü gibi değil AKP cephesinde.