- Ekonomik krizden etkilenen kesimlerin başında gelen inşaat işçileri, 9 saat çalışma karşılığında 150 TL alıyor, bu da yaklaşık saate 1 euro yapıyor.
İnşaat sektöründe güvencesiz çalışan işçiler, emeklerinin karşılığını alamıyor. Hayat pahalılığıyla birlikte temel gıda ürünlerini dahi alamayacak duruma gelen işçiler, zor günler geçiriyor. Her şeye zam gelmesine rağmen yevmiyeleri değişmeyen işçiler, 9 saat karşılığında 150 TL alıyor. Urfa’da inşaat işlerinde geçimini sağlayan işçiler, bir ayda ortalama 20 gün iş bulabiliyor. Bir işçi, ayda en fazla 3 bin TL kazanırken, kış aylarında ise neredeyse işsiz kalıyor.
Karaköprü ilçesinde inşaatta çalışan işçiler, yaşadıkları sorunları, MA’dan Emrullah Acar’a anlattı. 23 yıldır fayans işçisi olarak Mahmut Yaşar (39), “Her ürüne yüzde 100, bazılarında ise yüzde 300 zam yapılmasına rağmen bizim yevmiyelerimiz yıllardır aynı. Günde 9 saat çalışıyoruz ama 5 litre sıvı yağ bile alamıyoruz. 5 litre sıvı yağın fiyatı 160-200 TL arasında değişiyor. 2 gün çalışıp bir mutfak tüpünü değiştiremiyoruz. İnşaata gitmek için yolda araca bile günde ortalama 15 TL veriyoruz” diye konuştu.
Urfa’da ise ‘hiç’ alamıyorlar
Mutfaklarından bütün temel gıda ürünlerinde zorunlu bir kısıtlamaya gittiklerini dile getiren Yaşar, dört çocuğu olduğunu ve aile olarak sosyal yaşamlarının ise sıfırlandığını söyledi. İnşaata kendi yemeklerini yaptıklarını belirten Yaşar, dört ay önce 30 TL ile 4-5 işçinin doyduğunu ancak şu an aynı yemeğin 130 TL tuttuğunu söyledi. Türkiye ve Kuzey Kürdistan genelinde işçilerin emeklerinin karşılığını alamadığını, Urfa’da ise hiç alamadığını vurgulayan Yaşar, “Birçok yerde çalıştım. Türkiye metropollerinde de uzun yıllar çalıştım. Oralarda hakkımız yenilse de kimi yerlerde sigorta yapılıyordu. Urfa’da hiçbir şekilde işçilerin bir güvencesi yok. Bunu denetleyen de yok. İşçiler Urfa’da ‘3’üncü insan muamelesi’ görüyor ve çok eziliyor. İnşaatlarda insani koşullar yok, lavabo ihtiyacımızı bile çevrede cami varsa oralarda giderebiliyoruz” diye konuştu.
Ortak mücadele koşulları
İşçilerle zaman zaman bir araya gelerek sorunlara karşı ortak mücadele etmesi gerektiğini tartıştıklarını kaydeden Yaşar, “Dernek kurabiliriz. Kolektif bir şekilde, beraber hareket edersek haklarımızı alabiliriz” dedi.
Kısıtlamanın da kısıtlaması
İnşaat sektöründe 10 yıldır çalışan Cavit Yaşar ise hiçbir zaman emeğinin karşılığını alamadığını ifade etti. Yaşar, şunları dile getirdi: “Hiçbir güvencemiz yok. Bunun yanında inşaatlarda herhangi bir iş güvenliği de yok. Daha önce yevmiyemizle az da olsa birtakım şeyler alabiliyorduk. Şu an hiçbir şey alamıyoruz. Temel gıda ürünlerini alsak faturaları ödeyemiyoruz. Daha önce mutfaktan kısıtlama yapıyorduk şu an kısıtlamanın da kısıtlamasına gittik. Daha önce mutlu değildik şimdi hiç mutlu değiliz.”
İnşaatta yaşanan sorunlara karşı çözümün örgütlü bir yapı kurmak olduğunu sözlerine ekleyen Yaşar, “Çok fazla işsiz var. İş tutarken mecbur hak ettiğinden daha az bir ücrete tutuyoruz. Birlikte sesimizi duyurursak sorunlara da beraber çözüm bulabiliriz. Mücadele etmeden sorunlar son bulmaz” şeklinde konuştu.
