Can, rayê ma çitur bî jû? Ti çêneka Torosan, ez kî yê Mûnzûrî. Rixmê netewperestîye şarê ser hardê Koyê Toros û Zagrosî her daîm leyê jûbîn de bî. Yanî bi înat jûbîyayîşê ma qedîm bi. Vera faşîzmî, vera kolonyalîzmî nûmayîşê ma, vatenê ma, heyfê ma jû bi. Omed, heskerdiş û fikrê serbestîye zî zerreyê ma de alwoztîya ma kerd pîl.
Ma to çiwext û çitur naskerd? Ma to tayî ser medya, tayî xeberan ra û tayî kî nûmayîşan ra naskerd. Mi zî zindanî de to naskerd. Dûştê dişmenî de sereyê to berz, vatişê to bi mana û bi rik bi. Roza verên ke ti ameya qoxişê ma, ma to serewedaritişê to ra naskerd çêneka yoruk. Ruh û vindetişê to kayî bi. Ma zî va ‘Na çêneka asî do cayê xo de çitur bivindero?’ Xo ra ti zî nêvindîyaya. Pêro dinya to naskerd. Ti bi desmala xo ya sûr ameya naskerdiş. Ti bîya nîşana gencanê şoreşgeranê çepgir. Ti wayîrê ruhê Denîz, Mahîr û Îbrahîman vejîyaya. Ti xoverdayîşê Gezî de sembola cinîya genc bîya û gina zerrîya şarî. Ti ebe camêrdîya xo, bi xobîyayîşê xo, bêtersîya xo gina zonê şarî ser. Nika zî serva gencanê Tirkîya ti bîya manîfestoyê na seserre.
Alwoza domananê Kurd
Ma pîya kilame vat, govend girot, ma jûbîn ra mûsay û ma pîya dûştê dişmenî şer kerd. Nika pêrokîn hometî ra ez pers kena ke welat çik o?, kotî yo? Seba şoreşgeran welat; cayo ke ameyo kolonîkerdiş, kotî de ke nêheqî estê vera ci de şer kerdiş o. Ti xo aîdê kotî hîs kena, kotî de vengê to azad vejîyeno welat ewja yo. To zî bîyayîşê xo kotî de serbest îfade kerd, verê xo da ewja. Ti ko bi ko, sînor bi sînor fetelîyaya.
Alwoza Destan Antalya ra bî. Çêneka Toros, çêneka Yoruk bî. Metropolê Antalya de, werte modernîteyê kapîtalîzme de pîl bî. Zey alwoza domananê Kurd, emrê xo yê qij de zey mordema girs pîl bî. Domantîya xo zaf nêciwîya. Zey cinîya genc zehmetîyê pîlî ante. Hama zerrîya aye pîr û pak bî, fehmkerdişê aye zaf bi renginî bi. Cewabê xo yê geyrayîşî sosyalîzmî de vîna û fetelîyayîşê (geyrayîşî) azadîye şarê xo het de ca girewtişî de dî. Reng, îtîqat û vengê pêro dîna zerrîya xo de bica kerd.
‘Ti çima qala Kurdistan kena?’
Tayîna fam nîkerdî û vatî, ‘Çêneka tirk a, Behrê Spî ra ya, çima qala Kurd û Kurdistanî kena?’ Zindanî de zî dişmenî her tim waşt alwoza Destan bianco kişta xo.
Onca ti vejyaya vernîya mahkeme; zey şoreşgeranê pîle to pawitenê demokrasî û sosyalîzmî kerd. To qala xoverdayîşê Zîndanê Amed, qalê Mazlûm û Kemalan kerde. To qalê maya haştî, dayik û gencanê Roboskî, Ceylan Onkol kerdbi. Pawitişê sîyashi de to vate ‘Serbestîya şarê tirk, serbestîya kurdan de nimiteya.To vatibe ‘Ez serva şoreşê cinîyan û şaran tewrê xoverdayîşê Gezî bîya. Ez poşman nîya û ez poşman nêbena zî. No hard hardê ma yo, yan ma dê azad bikerê yan ma dê azad bikerê.’ Nika vajerê welat kotî yo?
Ciwîyayîşêko zey destankî
Alwoza Destan…Nika zonê ma beno giran. Virenîya ma kewno ma vîrî, nêşkena qala to bikera. Hesret ginayo zerrîya ma.Onca adirê eşqa welat û koyî zerrîya ma de har bena, ma yenê leyê jûbînî. Vengê to de rengê deyîşan, kulturê hardê to ê qedîm nimite bi. Zerreyê to de zircayîşê Toros û adirê dergahan estbi. Serva na heqîqate ti cayê xo de nêvindaya û şîya. Ciwîyayîşê koyî zaf ro to ame.
Senî ki cinî hênî yê merdimîye ya, ti zî hênî ya Anatolîa, hênî ya şarê Yoruk û Behrê Spî bîya. Zey çemî herîkyena. Nîyadayîşê (ewnîyayîş) to her daîm dişmenî ra bi derd û dej. Şarê to merdişê to qebul nêkerd.Vengê to seba gencanê Tirkîya jew vengdayîş o. Zey nameyê xo ti bîya cinîyêka zey destane û ciwîyayîşê to zî tamê destankî de bi.
Nameyê to bi ma ra yo
Ey çêneka sefkane! Ocaxê alwoztîya to de ma çiraya xo wekenê, to dima ra ma gulbanganê xo vanê. Ti meraq meke, na geyrayîş roz bi roz girs bena. Rojhilatê Mîyanên de vileka roştîyê reng reng akena.Sere sodirî de werzime selam vame tîje ra, rîyê xo çarnenime Sitare.Ma zanê ke rengê porê to yo zerde, rîyê tîje de esto. Pîr û pak bîyayîşê rîyê to de werzenîme dara re. Cemê pêro alwozan veng dano. Çunke cematê zerre to de zaf meymanî estê û herkesî ra akerde yo. Ma zî her roz benê meymanê mekanê to. Nameyê to Reqa ra yo, Efrîn ra yo, Mûsûl ra yo, Zagros ra yo, Makû ra yo û bi ma ra yo. Jan dano no zerreyê koyî. Vanê ke, ‘Koyî çiwext ke dejî ancenê, gilê koyî şay benê. Awa koyî rîwalê bermayîşî serd bena.’ Xozaya ma to rê vana ‘Ti zaf rew şîya çêneka bi desmal sûre.’
PELŞÎN MÛNZÛR