Yıllarca inşaatlarda çalışarak çocuklarını büyüten Şehnaz Çoban, YPJ saflarına katılan kızının mücadelesine ortak olmak için İstanbul’dan Suruç’a giderek direniş nöbetine katıldı.
Annelerin gözleri ve yürekleri çocuklarının savaştığı Kobanê’de. Türkiye ve Kuzey Kürdistan’ın farklı kentlerinde yaşayan anneler evlerini arkalarında bırakıp sınır hattında nöbetine devam ediyor. Direniş hattını bırakmak istemeyen annelerden biri de İstanbul’dan gelen 50 yaşındaki Şehnaz Çoban. Suruç’un Mehser Köyü’nde direniş halayı tutan Şehnaz ana, YPJ saflarındaki kızı Suzan’ın mücadelesine ortak oluyor. 


İnşaatta çalışarak büyüttü
Köyü yakıldığı için 1994’de Bitlis’in Tatvan İlçesi’ne bağlı Şirişaz Köyü’nden eşi ve çocuklarıyla birlikte İstanbul’a göç eden Şehnaz Çoban’ın kardeşi Halef Çoban ile yeğenleri Ahmet ve Mehmet Rauf Çoban o yıllarda PKK saflarına katılmış. 
İstanbul’da Başakşehir’de bir gecekonduya yerleşen Şehnaz ana, inşaatlarda çalışan eşinin çalışırken düşüp sakat kalması üzerine, eşinin yerine inşaatlara sıvacılık yapmaya başlamış. 10 yıl boyunca inşaatlarda çalışarak çocuklarını büyüten ve eşine bakan Şehnaz Çoban aynı zamanda DBP Başakşehir ilçe yönetiminde yer alıyor.

Taziyede karar vermiş
Şehnaz Çoban, bir ay önce 20 yıldır haber alamadığı kardeşi ve yeğenlerinin Siirt’in Pervari İlçesi’nde bir toplu mezarda olduğunu öğreniyor. Kardeşinin ve yeğenlerinin taziyesi için 19 yaşındaki kızı Suzan ile birlikte memleketi Tatvan’a giden Şehnaz ananın kızı, taziyenin ardında YPJ saflarına katılıyor. 


Veda etti ve gitti
Kızının Kobanê direnişine katılması ardından sınır nöbetine gelen Şehnaz ana, “Kızım orada ben burada direnişteyim. Onunla gurur duyuyorum” diyor. Kızının gidişini ise şöyle anlatıyor Şehnaz Çoban: “Kardeşimin taziyesine gittiğimizde kızım ertesi gün bana rüyasında şehit olan dayısını gördüğünü söyledi. ‘Halef dayım benim elimden tuttu ve Suzan gel dedi’ diye anlattı bana. İşte o sabah kızım bana ‘Heval Şehnaz ben gidiyorum’ dedi, veda etti ve gitti.” 


Kızının mücadelesinin kendisini onurlandırdığını söyleyen Şehnaz ana, “Kobanê’de savaşan tüm YPJ’liler benim kızım. O yüzden geldim ben de buraya. Kendimizi birer YPJ’li olarak görüyoruz. Kızımın mücadelesini sınır hattında sürdürüyorum. Anneyim, doğal olarak onu düşünürken ağlıyorum ama o bu mücadelenin bir parçası ve bu da bana güç veriyor” diyor.

DİHA/URFA