Cizîrê Şirnexî de bi seyan ciwanê kurdî yê seba pawitişê şarê xo beşdarê xoverdayîşî bîyî, hêrişê hovane yê hêzê dewlete de ameyî qetilkerdiş. Nê ciwanan ra yew zî Mudirê Karê Nuşteyan ê Rojnameya ma Rohat Aktaş bi ke seba nuştişê xoverdayîşê Cizîrî roja destpêka xoverdayîşê şarî ra ke qeza de bi.


Rojname vila kerd

Rohat serra 1996 de Stenbol de dayîka xo ra bi û lajê tewr girdî yê malbatê xo bi. Peynîya erdlerzê Marmara ya serra 1999 de pêroyî malbatê xo reyde agêra Riha. Rojhat hîna 12 serra xo de Pirsûsê Riha de bi serran rojnameya ma û Ozgur Gundemî vila kerd. Aktaş demo ke wendekarê zanîngehî bi, bi Mudirê Karê Nuşteyan ê Rojnameya ma û ravêreyeya xoverdayîşê Cizîrî de zî seba heqîqetê bişopno şi qeza û noca de ame qetilkerdiş. 


Bi rojan ambûlans nêşi

Dayîk û Pîyê Rohat Aktaşî, Melîha Aktaş û Ferît Aktaş cuya û xoverdayîşê Rohatî ser qise kerdî û ardî ziwan ke Rohat kesêko bêpeynî bi ke ardişê ziwanî yê kesayetîya ci zaf zehmet o. Pî Ferît Aktaş vat ke Rohat kesêkî girêdayeyê doza xo bi û bêters bi û wina vat: “Rohat seba nuştişê raştîyan şi Cizîr. Noca de netîceyê hovane yê dewlete de bi rojan birîndar mend. Ambulans bi rojan nêşî, noca de ame qetilkerdiş. Rohat zaf girêdayeyê şarê xo û embazê xo bi.”Aktaş vîr ard ke rojê peynî de hêzê dewlete zaf rayan vengê ‘Teslîm bibê’ kerdî la Rohat dest embazê xo ra veranêdayo û mergêko bi rûmet weçîna.

Dayîka Rohat Aktaşî, Melîha Aktaş zî ard ziwan ke Rohat heta nika her tim dijî zehmetîyan xover dayo û wina dewam kerd: “Lajê min qet nêşikya, nê ke lajê min o ez vana la yewna zey Rohat çinêbi. Ke ez behsa Rohatê xo bikera do bibo roman.”Melîha Aktaş zî hersê xo yê dijî qirkerdişî ke ver çimê her kesî de ameyî kerdiş ard ziwan û qiseyê xo wina peynî kerd: “Tewr peynî ke min ci reyde qise kerd, milê xo yê çepî ra birîndar bibi la rewşa ey rind o. Şima eşkenî Rohatêk qetil bikerî la bi hezaran Rohat yenî. Ganî nêvajî ma kerd û ma ra mend û no zî înan ra nêmaneno. Elbet ma do heyfê xo bigêrî, vatişê peynî yê Rojhat min ra zî no bî; ‘Mergêko bi şeref îfadeya tewr weş a cuya ya.”  


 DÎHA/RIHA