Sovyet döneminin en önemli şairlerinden biri sayılan Yevgeni Yevtuşenko, 85 yaşında hayata veda etti.

Rus şair Yevgeni Yevtuşenko’nun kalbi, tedavi gördüğü ABD’de durdu. Şairin ölümünü eski eski Mariya Novikova, “Birkaç dakika önce, yakınları ve sevdiklerinin yanında, ani kalp durması nedeniyle uykusunda yaşamını yitirdi” cümlesiyle haber verdi.

Yevtuşenko, Türkiye’de Nazım Hikmet’le olan dostluğu ve ona hayranlığı ile tanınıyordu. Ayrıca şairin ünlü Sovyet bestecisi Şostakoviç’le yaptığı ortak işler de milyonlarca insanın beğenisini kazandı.

‘Nazım pasaportu kaldırdı ve...’

Ölümünün ardından Rus basınının yaptığı haberlerde, Yevtuşenko’nun Temmuz 2002’de Kremin Konser Sarayı’nda katıldığı bir etkinlikle ilgili hatıralara yer verildi. Etkinlikte Nazım Hikmet’in “Ben yanmasan, sen yanmasan, biz yanmasak, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa” dizeleri okunmuş ve Rus şair çok duygulanmıştı. O günü aktaran Moskovski Komsomolets gazetesinin makalesinde, “Yetvuşenko, Nazım’ı sık sık hatırlıyor. Onunla çok zaman geçirdi” cümlelerine yer verdi.

Yevtuşenko, Nazım Hikmet’in Sovyet pasaportu aldığı toplantıyı ise şöyle anlatmıştı: “Nazım Sovyet pasaportunu alarak yukarı kaldırdı ve şöyle dedi: Bürokrasiyi eleştirdiğim zaman artık kimse bana yabancısın diye sitemde bulunmayacak.”

Rus şair ayrıca, “Nazım çok ilgi çekici bir insan idi. Herkes onun gibi komünist olsaydı belki ben de komünist olurdum” demişti. 



Nazım’ın Yüreği


Yevtuşenko, Nazım’a hayranlığını “Nazım’ın Yüreği” isimli bir şiirle de anlatmıştı. O şiirinin girişinde şair, şöyle demişti: 


Usanınca gerçeklerin yalanından,

kaygan, yüzsün baskıdan

tunç Nazım’ı anımsarım

ve sesini

     biraz hançerimsi:

           ‘Merhaba kardaşım...

     Ne o, neden yüzün asık öyle

          Boşver!

     Yoksa şiir mi takıldı bir yerde

          Gel, birlikte bitirelim.

     Paran mı yok?

          Bakarız bir çaresine, dert 

                                               [değil.

Kız mı?

          Aldırma bulunur...

Oysa asıl kendisinde var bir şey,

             içini kemiren

          yüz çizgilerinden dehşetle 

                                                [akan:

       “Hepsi iyi de,

           şu yürek ağrısı...

       Adam sen de

         ağrıyadursun, yaşıyoruz ya...”


 KÜLTÜR SERVİSİ