Dewleta Tirkîyaye; polîtîkaya nîjadperestîye, red û înkarî esas gêna. Çi heyf ke tirkan mîyan de, bi zafane no zîhnîyet hezm bîyo. Hukimat û tayê partîyê sîyasî, burokrat û zumreyek, no zîhnîyet ra miqat beno. Nameyê nê zîhnîyetî faşîzm o.
Faşîzm çende zilm biko, endi emrê xo kilm keno. Faşîzm çende gala kurdan û şaranê bînan, demokratan, karkeran biko, endi tirba xo keneno. Kurdan ra kam ke îtîraz biko, ya kişyeno, yan zî debeno zîndanan. Tirkîya de eyro huqiq çin o. Fikr azad nîyo. Medya azad nîya. Yanî Tirkîya de demokrasî çin o, heq, edalet çin o.
Bingeyê heme partîyan de mîrasê nîjadperestî esto
Tirkîya de kurdî, karkerî, karmendî, cinî, bêkarî, şarê bînî û heme mexdûrê Tirkîyaye, nişnê xo rehet îfade bikê. Dewaya heq, edalet û seyyewbînaneyî kerdiş, yew gureyo zehmet o, bedel wazeno. Serdestê Tirkîyaye ne îqtîdarê xo, ne zî nehmetê nê welatî şaran reyde bar kenê. Nê merdimê xo rê misilman ê, xo rê demokrat ê, xo rê pewjenê û xo rê wenê. Nimaj ra hetan şandi, tirkan rê propogandaya tirkan kenê. Kîbr û rikê înan bêhed o. Artêş, hêzê asayîşî, sîstemê perwerdeyî, sîstemê ekonomî û edaletî, goreyê menfîetê xo înşa kerdo. Partîyê sîstemî zaf bî zî, fikrê xo cîya binawnê zî, bingeyê nê heme partîyan de mîrasê nîjadperestî esto. Nê partîyî goreyê polîtîkaya red û înkarê kurdan û şar û bawerîyanê bînan awan bîyê. Xora ma zanê ke, zanîngehê Tirkîyaye sîstem rê qadroyan hedre kenê. Bêîstîsna nê heme qadroyê pergal î, bi zîhnîyetê red û înkarê kurdan perwerdeyî veynenê.
Vengekî cîya nêwazenê
Dewleta Tirkîyaye, hetanî eyro vera kurdan mezgê tirkan herimnawo, zehîrê nîjadperestî enjekte kerdo, amênê înan herimnawo. Bingeyê netewdewlete de nîjadperestî esta. Tirkîya de sewbîna şaran sey teba veynenê. Serdestê Tirkîyaye xo şaran ser o veynenê. Menfîetê xo yê şexsî, se menfîetê şaranê Tirkîyaye veynenê. Kurdan û sewbîna şaran bêfam û korfam, xo biaqil veynenê. Meclîs esto, labelê wezîfeya yew vîtrînî veynena. Meclîs de yew vengo cîya nêwazenê. Na ra tehamulê înan bi wekîlanê HDPe çin o. Semedo ke HDP 1’ê Teşrîne de binê bendê weçînayîşî de bimano, çi destê înan ra yeno, kenê. Nêwazenê ke kurdî wayîrê îradeyekî sîyasî bibê. Nêwazenê ke kurdî, bi nameyê xo sîyaset bikê. Kurdî wazenê ke xo bi xo, xo îdare bikê. No vatişî se vatîşêko zaf talokeyîn veynenê. Yanî vanê: “Ma şima îdare kenê, şima fek nê waştişanê xo ra verrabidê. Ma efendî yê, şima xûlam ê. Beno ke şima serekê şaredarîya bibê, wekîl bibê, hetta beno ke şima serekkomar zî bibê, labelê şima esla ganî bi nameyê kurdan sîyaset nêkê.”
Serekwezîr Davutoglu, Wan de vat: “Ma îqtîdar ra şêrê, ewta de çeteyê teror û Torosê sipî geyrenê.” Serekwezîr bi eşkera merg reyde şarî tehdît keno. Şima heme wext behsa demokrasîye kenê. Nê 13 serrî yo ke nê merdimê ke kurdî qetl kerdê, şima qarişê înan çîyêkî nêkerdo. Hetta kam ke kurdan qetl biko, şima înan rê wayîrey kenê.
Terorîstê DAIŞe bi bombayanê xo kurdan û mûxalîfan qetil kenê. Nê terorîstî dîyar î û Tirkîya de serbest geyrenê. Şima seba înan vanê: “Tirkîya de azadîya seyahetî esta.” La merdimê ke tena fikrê xo beyan kerdo, şima înan tepîşenê, dekenê zîndanan.
Merdimê sîvîlî yenî kiştiş
KCK yew het ra birê birnayîşê vengê çekan girewto. La çi heyf ke hukimata AKPe şer de israr keno. Yew het ra wazenê ke koyan de, têgêrayîşê kurdan îmha bikê. Her roj operasyonanê lejkerî organîze kenê. Bi teyaranê cengî mezelan sero bombe varnenê. Koyan ra her roj cenazeyê ciwanê kurdan û tirkan yenê. Dewan de, şaristanan de qedexeya kuçeyan îlan kenê. Her roj nê dew û şaristanan de merdimê sîvîlî yenî kiştiş.
Yewna het ra qirkerdişo sîyasî zî dewam keno. Serekê şaredarîyan encumenê şaristanan û şaredarîyan, sendîkavan, pawitox, rojnameger, wendekar, îdarekerdox û aktîwîstê HDPe û DBPe zÎ tede bi hezaran merdimî debîyî zîndanan. Ewta de yew şaşîya pîle esta. Bêrî fek nê cezayanê hepisxaneyan û îmhayê ra verradî. Hinê bes o, wa vengê çekan bi temam bibirîyo.
Qalkerdiş û dîyalog de, qet zirar çin o. Meseleya kurdan zî encax bi dîyalog û muzakereyan çareser bena. Xora verî zî qalî û muzakereye bîyê. Qesra Dolmabexçeye de yew mûtabaqat raya umimîye rê deklare bibî. Tirkîya ganî derhal na gêrdaba şîdetî ra bivejîyo. No cengo qilêrin de, heme tewir çek û teknolojîyê cengî ameyo ceribnayiş. Şer de israr, felaket ano şaran rê. Kiştiş, qirkerdiş çare nîyo. Înkarkerdiş yan zî redkerdişê kurdan çare nîyo. Ma sey nameyê xo zanê ke na polîtîkaya înkar û îmhaye şaş a. Tirkîya de esil mesele zî na şaşî ra yena raşte.
Tarîxê Dewleta Tirkîyaye zaf tarî û gonîn o. Zîhnîyetê ‘yew ziwan, yew Milete’ de şaşî esta. Îmha de israr, yew gureyê aqilî nîyo. Emilie Serge vano ke: “Eke aqil hedre nêbo, çim nişno veyno.” Bi aleta çewte, gureyo raşt nêbeno. Tirkîya de heme meseleyê no fikro nîjadperest ra yenê raşte.
(Nuşteyê Binî: Mi no nuşte de, nuşteyanê xo yê verînan ra
îstîfade kerdo.
Dîn sîyatî rê beno alet
Rojhilatê mîyanên de qral, şah, sûltan, dîktatorî semedo ke îqtîdarê xo bipawê û bidê qebulkerdiş, nîjadperestî û dînê îslamî şuxilnenê. Tirkîya de zî dîn sîyatî rê beno alet. Rojnameger Levent Gultekînî yew bernameya CNN Turkî de vat: “Ez mîyanê camîaya AKPe mîyan ra yena. Ez nê vîst û panc-hîris serrî yo ke Tayyîp Erdoganî sereşnena. Tayyîp Beg, Tayyîp Bego verên nîyo, bedilîyayo. Qederê Tirkîya, qederê Tayyîp Erdoganî ra bestîyayo. Weçînayoxê AKPe ganî na rewşe veyno. Medya ke propogandaya AKPe kena, seba menfîetê xo zûrî kena. Ma hinê dizdan mêneyê xo ser o nêçarnê. Ma çewres serre, semedo ke Egemen Bagişî mîneyê xo ser o biçarnê, ber bi ber nêgeyrayê! Tirkîya de demokrasî hinê nêmendo. Tayyîp Beg demokrasî ra dûrî kewto.”