Herşeyden habersiz, hayatın seyrine dalmışlar. Tertemiz yürekleriyle, gözleriyle hayatın acımasızlığını izliyorlar. Yaz-kış çadırların altında yaşayıp şikayet etmeden. Onlar da her çocuk gibi güzel giysileri ve oyuncakları olsun isterdi tabi. Hangi çocuk istemez ki? Kürdistan dağlarının çocuklarının şaşalı oyuncakları yok belki ama daha kıymetlisi var; doğanın, tüm canlıların içinde ve tüm kötülüklerin uzağındalar. Mutlular, çünkü asırlardır kendilerinden öncekilere kucak açan bu dağlarda özgürce yaşıyorlar. Tek sıkıntı, kavurucu sıcak ve dondurucu soğuklar. Sıkıntı dediysek engelleyecek bir sıkıntı değil elbet. Çocuklarının o minik elleriyle hayata tutunuşunu görenler için bahsedilen sıkıntı, mevsimlerin rengi arasında uçup gidiyor… DENİZ AMED-ANF/PENCEWÎN