Bi polîtîkayanê dişmentîya Kurdan, Tirkîya do peynîya xo bîyaro.
Êdî her het, her dewlete û her dezgeyo mîyanneteweyî na rastîye ano rê ziwan.
Tirkîya, bi polîtîkayanê çortan, kena ke verê Kurdan bibirno. La nê polîtîkayê çort û xeletîyan verê urdan birnayenê ra dot serê Tirkîya kerdo belayêko pîl. Surîya de, hêzê ke hetê her dewlete ra sey terorîst ênê dîyayenê, Tirkîya rê dostê û ewro Tirkîya eşkera eşkera ci rê wayîr vejîyena. Seba çiyî? Bêşik, seba ke averşîyayîşê Kurdan bêro şikitenê. Ma tivajê verê Kurdan do bêro girewtenê? No hendê asan nîyo.
Bi seserrano ke, şar û bawerîyê rojhilatê mîyanênî, bi hukmê serdestî û zordarîye ameyê îdare kerdenê. Demokrasî û azadîye, heta ewro nêsîbê nê erdan nêbîya. Bingeyê demokrasi û azadîye bi mucadeleya Hêzanê Kurdan,ewro êno êştenê. Heya no şansêko tarîxîyo la tena seba Kurdan nê, seba pêroyê şaranê rojhilatê mîyanenî… No şanso tarîxî, Kurdan bi mucadeleya xo munito û ewro pêroyê şaranê bindestan de pare keno. Hukimatê Tirkî naye qebul bikero zî nêkero zî rastîya xo winaya û Kurdî ewro hêzê averşîyayîş û demokrasi yê Rojhilatê mîyanenî yê. Yanê hukimatê Tirkîya do, ewro ra dima, bi senî bahane beno wa bibo, bi her mudaxaleyê, tena Kurdan rê nê, pêroyê şar û bawerîyanê rojhilatê mîyanênî rê dişmentîya xo eşkera bikero. Xora nika ra no nîyetê xo, kerdo eşkera zî.
Qewemîyayena teqîyayîşê Ankara ra dima, bi lezê, rastîye ra dûrî -seba ke bingeyê hêrîşê rojavanî bivirazê- beyanat ame dayene. No beyanat, xêrca çapemenîya hetê înan, qet cayê de îtîbar nêdî. Hem tever, hem zî zerê de, her kesî baş zana ke, no nîşanê xitimyayîş û îflasê polîtîkayanê pûç û betalan o. Her kesî baş zana ke, hukimatî çime xo kerdê tarî û wazeno ke erdê Rojavanî îşgal bikero. Na bîyayêne de bêçika YPG yî çinîbo zî, Tirkîya bi serhişkîya xo, bi îftîra, hîna zî zor dana ci ke wa mîyanneteweyî de hêzanê Kurdan bikero bêîtîbar. Çar serrîyo ke, hukimat o Tirk, bi DAİŞ,El Nusra û çeteyanê binan galê Kurdan keno, la sîndorê Rojavanî de, hetê Kurdan ra , heta nika, yew çeke nêameya teqnayêne.
Hereketê Azadîya Kurdan, her fersendî de, eşkera ardêne rê ziwan û vatêne ke problemê mabenê xo, ma bi xo, bi müzakere çareser bikîme û wa qet yew hêza teverî nêkewo mabenê ma. La Tirkîya her dolime, ma do biqedêne, şenik mend, peynîye ame, ha qedîya ha qedîya vat û problem her çi ke şî alozna. Paştîya xo, her dolime aznêne rê yew hêza pîle û bi çêkanê giranan ramit Kurdan ser. Prosesê haştîye bi dek û dolaban, bi daf û zurran çerexnê. Peynîya peyêne de, hem Kurdanê zereyî, hem Kurdanê teverî rê şer îlan kerd û ewro her het ra galê şarî kena. La Kurdî qetîya dişmenê Tirkîya nêbî, tena seba heqanê xo mucadele kerdêne û sey her şarê qedîmî ,waştêne ke wa erdê xo ser o, bi rumet bicûyê.
Vejîya meydan ke, biratîye û cîrantîya ke Tirkîya qalê ci kena, bê binge ya. Ne cîrantîya Kurdan rê vana heya, ne zî Kurdan, sey hemwelatîyanê wayîrê heqanê hemparan, lîyaqê cûya bi rumete vînena. Bi nê kerdenanê xo, Tirkîya, ne eşkena misqalêk zerar bido Kurdan, ne zî eşkena gama de raste bierzo.
Her şar têşanê azadîye yo, her şar wazeno ke bi rumet û haysîyetê xo bicûyo. Tirkîya, xetayanê xo vînitenê ra zîyaderî, bi metodanê xo yê tarîxîyan, kena ke bi destê zorî emrê xo derg bikero. Ma het de, kesê ke kerdenanê xo rê misteheqe vînenê, seba înan wina êno vatenê: “wa vilê xo binê ra bo.“...