Qe nêvinderta kûlî serê zonandi venge goşandi bîya. Tenya feke merdiman de nêbîya, fekê teyr û turan biye heta velge pela dora xo bi qeydekî ardo zon. Şopê goşnana serke bîya awe çema serê gilê koyan ra hirqîy û tirqîyê carde êna. Şopê nîyadana bîya hewr şîlî û torge de xo resnena hard. Şopanî ke bena ker û lal zû vari. Sebitanê ne kî qesa çîye de pîroz a (bimbareka).Vatena qesa ama zon bîya vengê heqîqatî. Pirtûkanê pîrozan de (bimbarekan de) bîya vengê Heqî (Homay). Hazar serr derbas bî, merdim virnîyê wayîrê xo vecîya, pêco wayîrê qesanê xo û Heq Heqîqet vecîya; dimira kewt raya, sere hardara bî vila.
Dima hazar serranê bîna. Her qewmî zonê xo kerd berz. Îndî jûmîn famkerdenê re “Qesa” biratîyê ame xebatnayîş. Qeydo ke jûmîn famnêkerdene zî oncya kî her kes verê çeberê xo de bî. Kes kesî rê nê zilm kerdene, nezî kes kesî qetîl kerdene. Dîna hîra wa, pêrînirê ca û cange bes bîyo. Hebi no qeydi hezar sere bîn verde ra şîyê.Ewro qese de ma ê verena esta, vaneke: “Merdim ke pîze xo kerd mird, beno har nîşenorî canê (ganê) vêşanan ra.”
Kam çîzano cîranê çend serr ra seba pîzê meratî ra xoftilde jûmin re bîyê dişmen, gonya jûmin rişna harde Heq û Heqîqatî ser. Hîya,Hîya! Bav û biranên delalan,ma û wayên xezalan. Werzê (mîyane) merdiman ra vengê mi şoro goşanê maya mi. Çim surê veşan bîyê peyda. Zê verganê haran, serê hardan ra kemer serê kemer de neverda. Zê more binê simelê kewt wertê (mîyanê) birayan. Biray verday pêy; kewt wertê wayan way verday pêy. Keso ke jûmin de nêdano pêro nêverdo.Velecax amay merdiman ser.
Puk vecîya. Va cendekane merdiman sipeno wi. Gijgileka cendekana darîya wi. Boyê de heneni ena ke na kamax mendayî dîna ra. Nê na boyê cendekara nêna. Hona keş ima pers nêkerdo ez vacî: “Xo rê kam ke merd, şî raya xo.
Karê înan nêmend îndî na dîna de. Ma na boya çikîya? Pirnika ma verdi zor û zîbena. Na boyê, boya ma merdimêy weşana.”Hondê velcaxî de nîya nêdano heto jû di çilikê awe çîna bişmê û parîyê nan çîno burê amê pêser lerzenê, bîya tiki tika înan; heta bînde kî sifran de ca çîno ronê, sebitanê zaf werdenî ra benê nêweş.
Ocya zî seba parîye fekê feqîran tofan kenê berz. Seba nê halê katikîyê kî vanê royştîya Heqî bîya tarî. Hela bêre safî kerê. Qey royştîya Heqî ya, na rayşt ya merdimana bîya tung û tarî.
Tedi qaşê qûla derzîni rayşt nêmenda. Nê bêbavanê serdesta merdim kerd vergê merdiman. Qasê lapê çînê, oncya kî her kes destî naleno zaferînan  vilê xo verê nê kamax bimendiya de noro. Şima fam kerd no boya çikîya nîya êna.Ez wazen şima rê qalê cuyayena dema ver bikî.
Dewan xo sekerdene qorî, nêverdenê çîye de xirab bero ser. Verê coy eke bîyenê payîz dewijan şandane dorçî vetene. Seba ke wa çîyê kesî mero tirteni, lodê kesî merê veşnenê.  Ya zî çîyo bîn. Dorçî kam beno wa bibbo watoke amênê wertê dewi qîrenê û vatêne; Hetan destişadir mixurbi darîya wi na nîya şopanî omenê qîrîyeni. Wato ke xortanê dewi ra jû bîbîyeni darçî tew a şewî kêfweşîye bîye. Xortan jûmin de leq kerdene. Vere coy înan zî zê pîla qîrenê vatêne; Haşar, ha haşar!Bado kî şîyêne verê çeberanê  dewîjan. Qîrêne û vatênê; Panê ha, Panê. Lalaw kamî ra nê?Panê ha panê Xeca Bayê ranê.Ewro zî xort û azebê kurdan vecîyê sere koyan. Vatêna “Qesa” ane serê rayştîyê. Boya pixa zalîman nêna koyanê ma ser. Vilê xo verê neheqîye de nênane ro. Cuyayenî newî ra virazenê.
Wazenê ke wa domanî pêro bibe pîl, wa şîranîye zî burê. Domananê çolî şarê kurd fekê vergan ra guret, vet. Rayverê ma çila heqîqatî kerda gur, rayşt dano qesa û vano: “Haşar, ha Haşar!” wurzîmê hewnanê zûrîkera. Bê mi têlewîbiqerîmi,bikîmi,haylemi vacîmi; Panê ha panê! La law ka ra nê? Panê ha, panê? Qesa zûr û zaliman ra nê!


YOLDAŞ FIRAT