Nî asmanê peyenan de zaf fetelîne. Teyna nêbîne. Lewê mi de Cemîl Qoçgîrî û Mikaîl Aslan bî.

Xêle cayan de şîme komelanê alevîyan. Wast jûvînî nasbikerîme. Tecruba de rinde vejiye meydan.
Taye cayan de mordemê rind û rindekî naskerdî, taya cayan de zî bi probleman ameyme tê rî.
Tabî, nî komelî giredayê AABF yê. Pêro miletî têwerte derê. No çiyode rind o.
Waxto ke ma na proje viraste, zerrê ma de hem bi kamiya xo şiyayene biye, hem zî hal demê zonê xo perskerdene biye.
Her ca de, mi bi zazakî dest kerd selam û kelam. Herkes şîkiyenê zonê xo qesey bikero. Qedexe-medexe çîne bî.
Zerrê ma de hebê meraq bî. Wastenê bizonîme ala wayî û birayê ma yê ke nî komelan derê, kulturê xo yê zonî ra çiqas dûr yê, çiqas nejdi yê.
Waxto ke mi dest kerdenê qeseykerdîs, tayîne rê xerîb amenê. Mi diyenê. Nî mordeman mi de niyadenê, mordemê lewê xo de niyadenê. Sawoke wastenê perskerê, “ez tewa famnêken, ti famkena?”
Taye cayan de zî hora tayîne eskera vat, “ma na zon famnêkeme.” Sebir tenê peyser mendenê. Çike mi dima Mikaîl bi tirkî aynî çî vatenê.
Felsefa aleviyan bêguman felsefada rindek a. Her îtîqat û her zon de bi rêz niyadana. Heqa na felsefa gune bêro dayene.
Jû komele de zî aleviyê ke trik yê, tirkmen yê, hora nêameyî movetê ma. Gorê hesnayena mi, nêwasto ma “kurdan” gosdê. Na semed ra zî movetê ma protesto kerdo.
Heto jûra na komele de nî wayî û birayanê ma, ma protesto kerdîme, heto bîn ra zî en zaf alevî na komele de tewrê movetê ma bî û ma gosdayme.
Caye de mi serokê jû komela ra vat bira, dewleta tirkî ma alevîyê Dersîm qirkerdîme, zonê ma kerd qedexe, nika zî birayê ma yê aleviyê tirk û tirkmenî nêwazenê ma komelanê xo de zonê xo qeseybikerîme. Aleviyenî niya nêbena. Tabî pêro tirk û tirkmenî nîya niyê.
Na waxtê ma de, zerrê honde medeniyet de, bi na felsefa rindeke, honde kanperestenî nêbena.
Aleviyê ke nî komelan de emeg danê, tirk, kurd, kamij milet ra benê bibê, mûhîm niyo, gune felsefa xorê wayîr vejiyê.  Alevî mazlum yê, gunê lewê mazluman de cayê xo bijerê.