Rêber Abdullah Ocalan di 27’ê Nîsana 2020’an de yekem car bi riya telefonê bi malbata xwe re axivî û ji nava çar dîwarên girtîgehê peyama sereke ya da li ser yekîtiyê bû û got; “Yekîtiyê çêkin”. Ev yekîtî hesreta Kurdên welatparêz û niştimanperwer hemûyan e. Û heta roja îro ev hesret di dil de maye. Li Rojavayê Kurdistanê van rojan qale yekrêziya nav mala kurdî tê kirin û hin civîn tên li darxistin. Înîsiyatîfa fermandarê QSD’ê Mezlûm Ebdî bo yekrêziyê hebû û gaveke hêja ye. Mezlûm Ebdî jî berî çend rojan da xuya kirin ku ew ê di rojên pêş de gavên mizgîniyê didin bên avêtin. Rêveberiya Xweser û aliyên siyasî yên di nava gelê kurd de helwesta xwe diyar kirin û gotin; “Bila ENKS ji xizmeta dagirkeran derkeve, tişt nabe, bila bê şertûşirût derbasî Rojavayê Kurdistanê bibe û karê xwe bike. Civîna destpêkê di navbera ENKS û PYD’ê de hat lidarxistin. Di vê civînê de Nûnerê Amerîka Wîlyam Roback jî hazir bû. Tişta ku ENKSʼê xwestiye ew e, tenê ew û PYD’ê wekî alî werin naskirin û werin gel hev. Yanî dixwaze hemû partiyên din ku ewqas sal di nava xebatên siyasî de ne û pêşengiyê dikin, werin paşguhkirin. Ev şertê ENKS’ê ye. Li Rojava zêdetirî  28 partî hene. ENKS’ê jî dixwaze van partiyan bide aliyekî, hingî were û beşdarî civînan bibe. Lê li gorî agahiyên me bi dest xistin, Wîlyam Roback ev bersiv daye wan; Evqas partî hene. Berpirsên wan hene. Beşek ji wan di nava rêveberên herêmê de cih digirin, tiştekî wiha nabe. Niha hûn li gel PYD’ê bicivin, lê rojên pêş ev hemû partî ew ê beşdar bibin.” Êdî ENKS wê li çi hinceta bigere bo xwe bide alî? Bi vî awayî hincetên wê hemû ji destê wê hatine girtin. Vê carê yan wê were navmala kurdî yan jî ew ê helwesta xwe bê hincet eşkere bike û rûyê xwe yê rast diyar bike. Herçiqasî ev rastiya beloq gelek caran bi gelek wesîleyan xuya bûye. Der barê vê mijarê de gelek caran me ji serok û endamên rêveberiya Partiyên kurdî pirsiye; ma mijar tenê hatina wan e? Yek ji wan kesan ên me jî pirsî serokê partiya Çep a kurd rêzdar Mihemedê Mûsê bû got: “Şertê esasî bo hatinê ew e ku hebûna dewleta Tirk li nava Efrîn, Serêkanyê û Girê-spî bi dagirkerî bi lêv bikin. Baş e, heta niha vê nakin. Ji ber wê em bi guman in.” Endamê Komîteya Navendî ya Partiya Demokratîk a Kurd li Sûrî Gêlo Îsa jî li ser vê mijarê beriya demekê bû mêvanê bernameya me ya televîzyonê û li ser heman mijarê weha gotibû; “Dewleta Tirk dijminê gelê kurd e, û her roj li Efrîn, Serêkaniyê û Girê sipî komkujiyan pêk tîne, baş e, dikarin bibêjin dewleta Tirk dijmin e?” Ev helwesta gelê kurd e, û bi taybetî ya xelkê Efrîn, Serêkaniyê û Girêsipî ye ku niha koçber in û li kampan bi cih bûne. Aliyên siyasî yên Kurd jî şertê xwe li pêşiya yekrêziya navmala kurdî datînin. Divê yek helwest bin li hember dijminê gelê kurd ê xwînxwar. Ne tenê li Rojava, li başûrê kurdistanê jî aliyên siyasî yên ku dibêjin yekîtî û li pişt wê jî rê didin dagirkeriyê divê ew jî helwesta xwe diyar bikin. Gelo li Başûr rê ji dagirkeriyê û qirkirinê re were dayîn û li rojava bibêjin em yekîtiyê destek dikin ew ê çi wateya wê hebe. Daxwaz û şert, yekhelwesta li hember dijmin û dagirkeriyê ye. Ji derveyî wê ew ê baweriya ti kesî bi ti yekîtiyê neyê.