Şerwana azadîye meterîs ra sereyê xo kerd berz. Qaso ke bişîkîyo dormarê xo bivîno sereyê xo kerd berz. Nêşikîna zêde berz bikero. Guleyî varanê. Hewa ra guleyî varenê. Herinda şilîye de, herinda vewra sîsike de guleyî varenê. Bombayî teqenê. Şaristano qickek binê topan de mendo. Bê mabên bombayî teqenê. Verê, topêk adir aseno, peyê cû vengode bêtoşe. Adir her çî dano xo ver veşneno. Veng hard û asmenî qilaşneno ra. Her çî veşeno, her çî rijîno. Hukm hukmê rijîyayîş û veşayîşî yo. Hukm hukmê verganê haran o. 

Şerwana azadîye meterîs ra sereyê xo kerd berz. Şaristanê qickekî de nîyada. Çarmedorê şaristanê qickekî vergî bî. Hende vergî kotî ra vecîyaybî? Kotî ra ameybî? Çiqas zaf bî. Çiqas zaf bî!... 

Şerwana azadîye meterîs ra sereyê xo kerd berz. Dormarê xo de nîyada. Çarmedorê şaristanê qickekî gurete bî. Vergan çarmedorê şaristanê qickekî guretbî. Şaristanê qickekî ra gonî herekîyayne. Gonî vergan zîyaderî kena har. Vergî şonê gonî. Gonî vergan kena har. Bena zure-zura vergan, ver bi gonî vazdanê. 

Nê vergî hem dirinde yê hem kî wayîrê înan estê. Nê vergî taybet ameyê weye kerdene. Wayîranê înan, ê taybet kerdê weye. Goştin ê. Kerdê weye verdayê welatê qedîmî, welatê parçe-parçeyî, welatê bindestî, welatê bindestî yo ke sere dardo we, êdî bindestîye ra vano nê. Şaristanê gijgaleke yo qickek. Şaristanê qijgaleke zaf qickek o. Qasê varekade newe maya xo ra bîya qickek o. 


Dişmentîye de dişmen, dostîye de dost ê

Qijkek o, la domanê xo ti vana qey pola ra yê. Dişmenî rê bi xişm ê, dostan rê peme yê. Dişmentîye de dişmen, dostîye de dost ê. Dirîyîyê nêzanenê. Verê to de peyê to de yew ê. Zereyê çiman de nîyadanê. Hende hewl nîyadanê ke, mordem xo dinyayade binê de vîneno. Xo dinyayade bîne de hîs keno. Înan ra yewe Şerwana Azadî ya. 

Corê ê încîyanê sipîyan de di morekê sîyayî çiqas rindek ê! Gula sûre ya sêneyê aye de boya pîsa koledarîye ya ke welato qemer pîşto, welatê qemerî ser o kena vila. Domanan rê bena asmêno kewe. Bena huyayîş. Rûçikqefçilan û bêxudan welatê qemerî ra pernena. Kurdîstan ra pernena.

Şerwana Azadîye mîyanê fikir û fikaran der a. Vergî zaf ê û şaristan qickek o. Ganî çîyê bikero? Ganî çîyê bêro kerdene? Embazê xo sey aye meterîsan de nanê pa. Nanê pa la vergî zaf ê. Qey vergê pêro dinya şaristanê qickekî de arêbîyê. Nê vîst roj ê ke şaristano qickek binê galimê vergan der o. Domanê welatê qedîmî înan pernenê, ê reyna xo kom kenê û galim kenê. Şerwanî înan pernenê, ê xo reyna danê arê galim kenê. 

La ewro! Ewro cîya yo. Ewro hewayêde  Înan cîya esto. Kifş o, ewro wayîranê înan ê rind teme kerdê, talîmato pêyên û qetî dayo: “Yan şima do şaristanî bigîrê yan xo rê cayo ke xo bikerê ci bifetelîyê!”

Ewro sewbîna tewir şaristanê qickekî danê verê tank û topan. Domanê şaristanê qickekî zerrpola yê. Vera tank û topan de bi klêşan bi sîlehanê qijkekan şaristanê qickekî seveknenê. 

Ti bê bivîne ke ewro vergî zaf zor danê şaristanê qickekî. Ewro wazenê şaristanê qickekî qetî bigêrê destê xo. 

Şerwana Azadîye meterîs ra sereyê xo kerd berz, dormarê xo de nîyada. Tam pancês parçeyê canê xo kîşte de bîbî werdê vergan. Vergan pancês şerwanê binê fermandarîya aye de werdîbî. Ê bîbî astereyî. Înan nika asîman de aye rê çim şiknayêne. 

Roja hîrisê hezîrane, serre 1996. 

Dêrsim de Zîlane! 

Şerwane tenê menda Miştenûrê Kobanî de cepheyê xo de tena menda. Tena ya. Hevalê xo yê meterîsan, şerwanê xo yê ke paştî dayêne yewbînî, yewbînî ra cesaret guretêne çîn ê. Ey bîye astareyî.  

Ganî çîyê bêro kerdene? Şerwana Azadîye, pey de şona. Pelanê tarîxî çarnena. Pelanê tarîxê domananê welatê qedîmî, pelanê tarîxê Kurdistanî. Tarîxê zerrpolayan. Roja hîrisê hezîrane, serre 1996. Dêrsim de Zîlane! 

Tena xofedakerdiş ewro şîkîno vergan pey de biperno. Tena xofedakerdiş ewro şîkîno şaristanê qickekî bisevekno. La! “Ez do bişîkî? Ez do bîşîkî sey Zîlane xo mîyanê dişmenî de biteqnî? Ma eke ez meşîkî do se bo?” Nê qisawetan zaf dewam nêkerd. Roşno ke hewce kerdêne çiman de bereqîya. Emrê tarîxî eşkera bî. Tarîxî reyna fedaîtî waştêne. Welatê qemerî reyna fedaîtî waştêne. Û a ameybî weçînayene. Nê nê, aye bi xo, xo weçîna. Bi vengode berz va: “Ez amede ya. Ez amede ya ke seba şaristanê qickekî, seba welatê qedîmî xo feda bikerî. Şerwana Azadîye hazir a. La bombayî? Ci rê bombayî lazim ê. Kotî ra bivîno? Kotî ra peyda bikero? Bombayê hevalan! Bombayê astereyan. Bombayê cananê parçeyêde canê xo.”

Şerwana Azadîye meterîs ra nimitkî wuşte ra. Yew yew şîye serê gulanê xo. Çimê xo yew yew bi rengê gulan kerdî pir, zerrîya xo yew yew bi boya gulan dekerde. Reng û boya pêrune xo de arêdaye. Û meterîsê xo ra nimitkî wuşte ra. 

Baldar a. Zaf baldar a. Heta muyade porê xo baldar a. Çalakî baldarîye wazena. Zaf baldarîye wazena. Gereka heta vîsta pêyene kes ferq mekero. Kes pê mehesîyo. Dişmen qet şik mebero ci. Aye çim verdayo serkewtîşî. Serkewtîşî ra wetêr ci rê rayade bîne çîn a. A do ser kewo. A do hînî ser kewo ke şaristano qickek bixelesîyo ra. Şaristano qickeko ke vergan kerdo fekê xo, meşkîyê biqulotnê ro. A şaristanê qickekî fekê vergan ra vecêro. 

Na wo, wext ame. Her çî temam o. 

Ez Arîn a! Arîn Mîrkan. Ez şerwana azadî ya, ez cinîya kurd a, ez şervana kurdan a, Seba ke welatê min ê qemerî de, kurdîstana min de domanî bişîkîye kewe bihuyê, ez xo feda kena.



ŞEYDA ASMÎN