Sözkonusu ota ilçede Zuzag deniliyor. İlçede daha çok köylerde yaşayanlar, baharın gelişiyle birlikte Zuzag’ı toplamak için dağlara tırmanırlar. Her yerde bulunmaz, genelde güneşin daha fazla ısıttığı ve çayırın çok seyrek olduğu yamaçlarda bulunur. İnce belli olduğu için kendini pek göstermez, bazen seyrek otların içinde bulmak da çok zorlaşır. Tanıyanlar ve tadanlar Zuzag’ı nerede bulacaklarını çok iyi bilirler. Köylüler, doğada topladıkları ZuzagIı bıçakla ince ince doğrayıp taş oyuğunda dövüyor. Bir süre dövülen Zuzag’a bu kez de tuz ilave edilir ve tekrar dövülür. İlave edilen tuz oranı da Zuzag’ın azlığı ya da çokluğuna bağlıdır. Tuz yeşil rengini aldıktan sonra dövülme işlemi sona erer ve Zuzag bir tepsiye boşaltılarak kurumaya bırakılır. Zuzagın damakta bıraktığı tad ise ota ilgiyi bir hayli artırıyor.
Havanın durumuna göre iki üç gün içinde kuruyan Zuzag, bu kez parçalanmayan otlardan arındırılmak için elekten geçirilir. Zuzag elekten geçirildikten sonra artık rahatlıkla yenilebilir. Köylüler, Zuzag’ı toplamanın da yoğurmanın da çok zor olduğunu belirterek, baharla birlikte yeşeren Zuzag’ın sadece bir ay yaşadığını, daha sonra kuruyup sarardığını söylüyor.
AMED