Şêx Seîd yew pîrê, alimê şarê kurd bi. Yew vajo fîlozofêk têkoşer (xoverder) hina rast beno. Tayî wazenê tena hetê Şêx Seîdî yê dînî vejerê vernî, hetê ci yê kurdperwer, welatperwer binimnê. Dewleta tirk, Tirk-Îslamîst û Hîzbûlkontra Hûdaparci hina kenî. Hina wazenê ke vînayîşê welatperwerî û kurdperwerî yê şarê kurd çin bikerê.
Şêx Seîd înan wexto ke benî aliqnenî, pêronê înan vanî, ma qey (seba) Kurd û Kurdistan têkoşîn kerd û ma poşman nîyê. Do tornê ma, ma mehcub nêkerê û qesasê ma bigîrê. Propagandayê sîya ke zurîkerî kenê, Şêx Seîd tersê înan qisey kerdo.
Şêx Seîd seba yewîyê û paşdayîşê şarê kurd yew name (mektube) hadre keno û şiraweno. Mektube xo de zilm û fîlbazîya tirkan û osmanîyan ser o hina vano:
“Tirkan û osmanîyan 400 serrîyo pê (bi) behaneyê dîn û xelîfetîye, ma game bi game ver bi koletî, tarîtî, cehaletî û vîranî ra berdî. (…) Eyê sey macîr (koçber-penaber) ameyê cayê ma, la dima ra pê hîle û fîlbazî welatê ma dagîrkerd û kerd vîrane. Kurdistan, yew wextê tarîx de sey nê wextî nêamebi veşnayîş û texrîbkerdiş (rijnayîş). Turanîyan û vergêbozanîyan, sey bumî (pepuk) kewtî ser xirbê Kurdistanî û bica bîyê. Wa şer de destê şima nêlerzo. Mergî ra metersenê. Ciwîyayîşê ke bêedalet, ters, xem û keder, zilmê re dikerdîyo qebulkerdişê eyê, qey herkesî xirabîyêk zaf girdo. Tirkî ser kurdan zilm kenî, dişmenî kenî, eşkere yo. Tirkî, soz û vateyê xo de nêvindayê. Gera ma hina dersêk bidî înan ke, wa pêronê dinya fambikero ke senî dirîyî, gonîwerî, zalimî. Ser oxirê edalet û azadî merdiş, nê zaliman ra ciwîyayîş ra hîna hol o.”
Hina aseno ke Şêx Seîd, tirkî heta hucreyanê înan şinaşnayê. Vato, hemverê tirkan qey azadî û edalete şer bikerenê û metersenê. Na rayîr de merdiş hîna erjeyayî yo.
Çîyo ke Şêx Seîd vato, aye ke Şêx Seîd hol fam kerdo, rayîra eyê de şîyê, tornê eyê APO’cîyê. Şêx Seîd çi vato hema hema înan zî eynî çîyê vato. Eynî çîyê kerdo. Mergî ra nêtersayê. Ciwîyayîşêk bi azadî û edalet qebulnêkerd û nêkenî. Zaferî zî xoverderê 14 Temmuzî hina bî. Kemal Pîr’î veng veng nêvati bi, “Ma ciwîyayîş ra hina heskenê ke, ma oxire ci de mirenê.”
Tornê Şêx Seîdî Xeyrî Dûrmûşî zî vatibi, “Kurdistan beno Vîetnam. Nê qîrayîşan vîrmekerê... Ez tîya de partîya xo, îdeolojîya xo û xoserîya şarê xo pawena. Heqê mehkemeya şima çin a ke ma mehkeme bikero. Ancax şarê ma eşkeno ma mehkeme bikero.”
Xeyrî Dûrmûş, Kemal Pîr, Akîf Yilmaz û Alî Çîçekan pê na bawerî û vînayîşî destpê xoverdayîşê 14’ê Temmuzî kerdî û ser kewtî. Sey ke Şêx Seîdî va, oxirê rayîra edalet û azadîya Kurdistanî de şehîd kewnî. Na oxirî de têkoşînkerdiş gureyê pêronê laj, keyna, cinî, camerd, pîr û pîrikanê şarê kurdî yo.