Ser şarê Kurd, şarê bîn tayî nirxnayîşan kenî. Wexto şarê bîn ra bêro perskerdiş, çi xususîyetê şarê Kurd balê şima ancenê, hina cewab danê: Cesarete şerkerî, rastî û dûristî, mêvanperwerî. Nê her xususîyetê şarê Kurdî, şarê Kurd bi xo hol rêxistin nêkero û nêşuxulno, do şarê bîn bişuxulno. Çîyo ke tarîxê Kurdistanê de zî bîyo, na raştîya. Dagîrker û neyarê şarê Kurdî, şarê Kurdî ra vato, şima hina hina bicesaretê, hina pesnê şarê Kurdî dawo, dima ra şarê Kurd kerdo eskerê xo, qey xo dawo şerkerdişî. Hina zî Kurdistan dagîrkerdo.
Şarê bîn tena cesaretê şarê Kurd ney, mêvanperwerîya şarê Kurdî zî qey xo şuxulnayo. Kam veyşan û têşan mendo, xo eşto ser erdê Kurdistanê, xo eşto pêşê şarê Kurdî, şarê Kurd zî wayîrê înan vejîyayo. Nan û şamî nêwerdo, la dawo meymananê xo. Xo têşan verdayo, la meymananê xo têşanî ra xelas kerdo. Wexto tirkî hezar (1000) ser verê cû ameyê Kurdistan veyşan û têşanbî. Şarê Kurdî keyê xo înan rê akerd. Ca da înan. La înan dima ra hemberê şarê Kurd xayîntî kerd. Kurdan ra vat, Kurdistan ayê şima nîyo, şarê Kurd û Kurdistan zî çîn o. Şima pêro tirkî. Şima tirkê koyanê. Hina qirkerdiş viraşt. Çar parçe Kurdistanê de neyartî kerd.
Neyarê şarê Kurdî teberê nê di xususîyetê şarê Kurdî, xususîyetê rastî û duristî yê şarê Kurdî zî hemberê şarê Kurdî da şuxulnayîş. Tirkan, ereban û persan şarê Kurdî ra vat ma birayê yewbînî, şarê Kurdî zî înan ra sey însan bawer kerd, la înan hemberê şarê Kurdî xayîntî kerd.
Nê xususîyetê şarê Kurdî hetanê demek ameyê şuxulnayîş. Wexto ke temelê PKK 1973’an de hetê Rayber Apo ra ame eştiş, şarê Kurdî neyaran va êdî bes o. Şarê Kurd, hina bi wayîrê rêberî. Bi wayîrê fikrê azad û xoser. Şarê Kurd, hina bi wayîrê rêxistina xoser û qesasgirewtişî. Şarê Kurdi, hina bi wayîrê artêşê gerîla. Verê cû Botan de ca bi. Vay, ey neyar!
Êdî dore min o, ti nêşkenê cesaretê mi qey xo bidî şuxulnayîş. Tîyara pey ez to rê eskerî nêkena. Ez qey azadîya Kurd û Kurdistanî bena gerîla û bena esker. Ez bena xencera Kurd û Kurdistanî, ez kewna qelbê to ra kewna zerrîya to û to kişena. Ez bena guleya yewin, hem to kişena hem zî neyartîya zereyê xo kişena.
Şarê Kurd va ez Egîd a. Ez Egîdê Farqîn û Batmanî ya. Yane ez Mehsum Korkmaz a. Ez bê tersa. Ez gurzê Rustemî ya. Ez mezgê dagîrkerî vila kena. Ez fermandarê ser girewtişê Eruhî ya. Şarê Kurd va, ez Elî ya. Ez Elîyê Çewlîgî ya. Ez tornê Yado yê Zikteyî ya. Ez qesasê Yadîn Paşa gena. Ez Elî Ekîncî ya. Ez fermandarê ser girewtişê Şemzînan a. Egîd û Elîyan hina vat, bîyê Xencera Kurd, qelbê dişmenî de şîyê war. Dima ra qefle bi qefle ciwanê Kurdî bîyê Egîd, bîyê Elî. Ewro Bakur, Başur, Rojhilat û Rojawayê Kurdistanê de veng û rengê azadîya Kurdistan dîyar bîyo.
Rojawayê Kurdistanî bîyo merkezê şoreşê dinya. Pêronê nê averşîyayîşî Hemleya 15’ê Tebaxe ser o bîyê.