Yaşamını adadığı topraklarından bir anda koparılan ve yıllarca kent merkezinde topraklarına dönmenin özlemiyle yaşayan Kariban Ana, umudunu hiçbir zaman yitirmedi ve gündüzleri her ne kadar Amed'de olsa da, geceleri gözlerini kapattığında rüya bile olsa köyüne dönüyordu. 13 yıl sonra bir sonbahar günü köyüne birkaç aylığına da olsa dönen Kariban Taş, 2006 yılında ise, köyüne tam dönüş yaptı. Köyde bir süre bağ bahçe işleriyle uğraşan Kariban Ana, bir süre sonra bu işlere bir de hayvancılığı da ekledi. Kariban Ana'nın yaşamı, şimdi köy ile yayla arasında geçiyor. Köye yol ve elektriğin gelmesiyle hayvan derisinden yayık makinasına geçiş yapan Kariban Ana, her yıl yaylaya çıktığı 2 ay boyunca hayvan derisinden yapılan yayıkla (meşk) yoğurarak ayrana dönüştürüyor ve tereyağını ayıklıyor. Tekniğin gelişmesi, köylere ulaşımın sağlanması ve elektriğin verilmesiyle kırsal kesimde hayvan derisinden yapılan yayığın kullanımı tercih edilmezken, yaya ulaşımının dahi çok zor olduğu Pasûr'un yüksek ve engebeli dağlarında, hala hayvan derisinden yayık kullanılıyor. Kariban Ana ilerleyen yaşı ve sağlığının elvermemesi nedeniyle yayığı sallamaya gücü yetmiyor. Onun imdadına ise torunları yetişiyor bugünlerde. Hayvanları torunlarıyla birlikte sağan Kariban Ana, torunları ile birlikte dere yatağında doğal kaynak suları, temiz ve serin havada yaşamını sürdürüyor.
DİHA/AMED
