Zemzema Gün, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte koyunları sağıyor, sağdığı sütten yoğurt, peynir, tereyağı ve çökelek yapıyor. Hayvanlar meralara salındıktan sonra ise ‘skavêl’ olarak bilinen, dalları sert ve esnek süpürgeyle ağılları temizliyor.
Kendisiyle günün akışında ekmek yaparken karşılaştığımız Gün, sağım ve sütü ürüne dönüştürme işlerinden sonra sac ekmeği yaptığını, en son ise içine tuz katılmış unun yağda kavrulmasıyla elde edilen ‘mirtoxe’den börek yaptığını anlatıyor. Yaptığı böreğin ise anneannelerinden kendilerine miras kaldığını aktarıyor.
Toprak ve su buzdolabı işlevi görüyor
Yaylada toprak ve su, buzdolabı işlevini görüyor. Peynir ve çökelek toprak altında muhafaza edilirken, diğer yiyecekler ise soğuk pınarların içine konuyor. Dağdaki otların olgunlaşmasıyla birlikte ot derdiklerini de anlatan Gün, bu konuda erkeklerle işbölümüne gittiklerini anlatıyor. Arazi düzlüklerinde erkekler tırpanla dererken, taşlık alanlarda ise kadınlar bu işi orakla yapıyor.
Yaylada günün yorgunluğu ise kıl çadırlarda söylenen kilamlarla atılıyor.
ŞEHRİBAN ASLAN/JINHA/MUŞ