Bi sîstema xweseriya Şengalî ra yew xebata mûhîm a ke dest kerdo ci xebata perwerdeyî ya. Persgirayê xo zaf bê kî nika ya esasî mamoste kêm ê. Ma dest bi xebatade pête kerdo. Ma holik bi holik fetelîme. Hedefê ma de bi taybet dayîkê gencî û kênekî estê. Ma vame cînî şîkînê hînî rindêr xebata perwerdeyî bikerê, aye ra kî ma kewtîme pey cinîyan…
Ma erebeya xo ya spîye ra bîme pîya. Pey rebera xo ya pancas serrî ya Semîra ra şîme. Seba ke çêver çîn o ma nêşkînîme çeverî bicinîme ma verê ke biresîme holike ma veng dame, tenê ma nê her kes nîya keno:
-Keyeyo!
Dayikade ne zaf bejnderge nekî kilmeke ma pêşwazî kerdîme. Ma silayê zereyê holike kerdîme. Mi ca de veng fîşt xo ra:
-Dayê teber zaf weş o. Ma verê na tîja weşe de ronîşîme rindêr o.
Ser na waşta mi dayê bi gamanê lezkin kewte zereyê holike mînder ard na ro ma ser nîştîme ro. Ma tayê xoş-bêş kerd, kênekê keyeyî naskerdî peyê cû ma armancê xo eşkera kerd. Verê ke kênekî qisey bikerê dayê va:
-Ê zanenê. Ne ez ne kî pîyê înan verê înan de nêbenîme kelem.
Nê vateyanê dayike ma zaf keyfweş kerdîme. Çunke keyeyê ke heta a vîste ma şîbîme ma û pî, ya kî keyeyî de yewî nêverdaybî. Ma bi keyfweş verê xo da Naze. Naze çi cewab bido ma şima vanê. Naze qet rûyê ma de kî nîyanêda û va:
-Keyfê mi bi karê mamostatîyê ra nêno. Ez karê keyeyî ra heskena.