Devletin şiddetini en ağır biçimde gösterdiği 90'lı yıllarda öldürülmeye ya da işkencelere maruz kalmamak için pek çok aile, doğdukları toprakları terk etmek zorunda kalırken, pek çok aile de dayatılan koruculuk baskıları karşısında zorunlu olarak göç etmek zorunda kaldı. Yaşadıkları Van'ın Çatak İlçesi'ne bağlı Ayrancı (Keleş) köyünün yakılması sonrası dayatılan koruculuğu kabul etmeyerek topraklarını terk etmek zorunda kalan ailelerden biri de Bahadır Ailesi. Göç etmek zorunda bırakıldıktan sonra Mersin'e yerleşen aile, köylerine yıllar sonra geri döndü. Daha önce onlarca ailenin yaşadığı köyde yalnız yaşayan Ahmet Bahadır ve eşiyle tüm zorluklara rağmen kendi imkanları yeni bir yaşam kurmaya çalışıyor.
Ahmet Bahadır, devletin geri dönüşlerde kendilerine zorluk çıkardığı gibi hiçbir imkan sağlamadığını söyledi. Köylerinin yolunun yanı sıra içme sularının da olmadığına dile getiren Bahadır, kendi imkanlarıyla kepçe tutarak yollarını yapmaya çalıştıkların söyledi.
Devletin köylerini zorla boşalttığını belirten Bahadır, köylerinin boşaltıldıktan sonra çevre köylerde bulunan korucuların gelip köylerini ateşe verdiğini kaydetti. Korucuların köylerde hiçbir şey bırakmadığını aktaran Bahadır, devletin köye dönüşlerde güvence vermesi gerektiğini ifade etti.
