TOLVÎN ARHAT/ROJNEWS/ŞENGAL

Şengal’de yaşam yeniden canlanıyor. Bunda en büyük etken çocuklar… Şengalli çocuklar yıkılan evlerde, topladıkları hurdalıkları satarak birbirlerine yardım ediyor.
 Şengal’e gittiğinizde iki duyguyu birlikte yaşamanız kaçınılmaz. Birincisi, savaşın kirliliğinin güzellikleri öldürmesi. İkincisi ise insanların ısrarla güzellikleri ortaya çıkarmaya çalışması. Şengal halkı ne kadar acı çekse de, yaşamlarını güzelleştirmekten vazgeçmiyorlar. Şengalliler bir yandan soykırım saldırılarında yıkılan evlerini yeniden inşa ederken, diğer yandan kendi geçimlerini sağlayabilmek için çalışmaya başlamışlar. Üstelik, bu işleri sadece yaşları büyük insanlar yapmıyor. Yaşından daha büyük bir olgunluk gösteren Şengalli çocuklar, adeta anne babalarının yaşadığı sıkıntıyı, zorlanmayı hisseder gibi, onlar da ailelerinin yaşam mücadelesine yardımcı olmak için arayış ve çalışma içindenler. 
 
‘Arkadaşlarının ailelerine 
yardımcı olmak için çalışıyorlar’
 Şengal sokaklarında yaptığımız gezi de çocuklara rastlıyoruz. Bu çocuklar ki, soykırım saldırılarında bütün oyunlarını geride bırakıp, tekrardan şehrin özgürleştirilmesiyle geri dönmüştüler. Ama bizi şaşkına uğratan bu çocukların oyun oynamamaları. Yıkılan evleri dolaşarak hurdaları topluyorlar. Ardından topladıkları hurdalıkların arasından demirleri ayırıp, satıyorlar. Ama bu durumlarından daha dikkat çekici olanı, bu hurdaları bir oyun olsun, ya da kendileri için toplamamalarıydı. Aileleri ekonomik olarak zor durumda olan arkadaşlarına yardım edebilmek için yapıyorlar.
Hurdaları toplarken rast geldiğimiz, isminin Silêman Emer olduğunu söyleyen bir çocuk yaptıkları işe ilişkin şunları söyledi: “Bu topladığımız hurdaları satıyoruz. Sonra, topladığımız paraları Ekrem’in ailesine veriyoruz. Çünkü onların durumu iyi değil.”
İnsanların birbirini öldürdüğü, yanı başındaki açlıktan ölürken sofrasından kalanı çöpe attığı bir dünya, hele hele daha dün yaşadıkları katliamdan ve göçten sonra kendi evini, yuvasını yapamamışken ekonomik durumu kötü olan arkadaşının ailesine yardım etmeyi düşünmek sanırım tüm insanlığın kendine örnek alması gereken davranış olması gerek. Çocuk da olsan yüreğin büyük olduktan sonra...