Dört gün sonra 15 Şubat! Bir önder şahsında bir halkın varlık destanını "Bitirme" çabasının 16. Yıldönümü! "Kurudu Kürdistan, çimenler bitmez/ Şahin uçmaz olmuş, bülbüller ötmez/ Sönmüş ocağımız, bacalar tütmez/ On beş şubat günün Gül Yüzlü insan" on beş şubat hüzündür. "Nergis açmaz oldu, hüzünlü dağlar/ Dicle figan eder, Fırat kan ağlar/ Değil ki seneler, geçse de çağlar/ Aşkın unutulmaz Gül Yüzlü insan" Kimileri umursamasa da On beş ağustostan, on beş şubatta, On beş Şubat'tan 2015’e bir tarih yaratıldı. Tarihi yaratanın kendisi yazdı ama dışsal bir gözle yaşanan tarih henüz yazılamadı. 15 Şubat komplosu için siyasal, sosyolojik yorum yapılmış olabilir. Ancak tarih romanla, öyküyle, şiirle yani edebiyatla ifade edilirse kalıcı olur, gelecek kuşaklara taşınır. Bu anlamda henüz 15 Şubatın edebi anlatımı yapılmadı! 15 Şubat, kapitalist modernitenin, demokratik moderniteyi doğmadan boğma çabasıdır.
15 Ağustos, 15 Şubat, 2015… 15’ler bir destandır. Siyasi olarak inkarcılığın tükenişi, tasfiyeciliğin tasfiyesidir. Sosyolojik olarak bir halkın varlık mücadelesinden öte, yaşamın yeniden yaratılmasıdır. Psikolojik olarak kişiliksiz toplumun kişilik bulması, bireyin öz güven kazanması, ölüme mahkûm edilen kadının dirilmesidir. Coşku ve hüzün, acı ve sevinç, umut ve yılgınlık, korku ve cesaret, atalet ve dirayet, tükeniş ve inatçılık, yenilgi ve zafer iç içe yaşanmıştır. Her beyin anlayamaz, her yürek kaldıramaz!
Ezilen toplumlar bir önder yaratır ve etrafında kenetlenir. Lakin bizim hikayemiz bu tarife de sığmaz. Varlığı bile kabul edilmeyen Kürt Halkı için 27 Kasım 1978 nedir? Kürdistan karanlık, uzun geceydi/ Işığı parlayan bir tek Lice’ydi/ Karanlığı yırtan şu üç heceydi/ Öz-gür-lük istedin Gül Yüzlü insan. Yirmi yedi kasım yetmiş sekizde/ Miladımız oldu, var oluş bizde/Yoksulluk içinde, soğuk bir güzde/ Varlığı başlattın Gül Yüzlü insan. 15 Ağustos 1984 nedir? Kimse silaha sevdalı değildi! Devlet put olmuştu, ordu ilahtı/ Eleştirmek dahi, "Büyük günah"tı/ Bir tek yol kalmıştı, o da silahtı/ Sen de onu yaptın Gül Yüzlü insan. Kürtler kendine bir önder yaratacak beceri, basiretten yoksundu. Hatta önderliğin babası bile "Oğlum vazgeç bu işten!" diyecek kadar umutsuzdu.
Ararat Dağında "Bitti" dediler/ "Muhayyel Kürdistan yitti" dediler/ "Betonladık sildik gitti" dediler/ Seninle var olduk Gül Yüzlü insan. Bunca ağır tabloya rağmen ne oldu da ölü dirildi? Kürt Halkı, Kürt kadını bu duruma geldi? Adları Bermaldi, Rojbin, Binewştî/ Yolları mukaddes aşkı Güneş’ti/ Şirini, Leyla’yı, Aslıyı aştı/ Kadınların aşkı Gül Yüzlü insan. Bununla da kalmadı Türkiye, Ortadoğu, Avrupa’daki mücadele değişimi başlattı? Yok olurken Kürtler gerçeği gördün/ Acıyla, yoklukla, sabırla ördün/Ruhunla, kalbinle, aşk ile verdin/ Özlenen yaşamı Gül Yüzlü insan. Hakikatin kıvılcımı "olmaz, değişmez!" denileni kendi şahsında, yaşamında, eyleminde "Olur, değişir!" kılmaktır. Attığın tohumlar toprağı söktü/ Fidan ağaç oldu meyveyi döktü/ "Olamaz" diyenler boynunu büktü/"Olmazı" oldurdun Gül Yüzlü insan. Kişiliği patolojik, sevgisi deforme, yapısı dejenere Kürt Halkı "Celladına aşıkken" aşkın hakikatine erdi. Çünkü yapılan iş, yürütülen eylem, yaratılan değerler aşkın kendisidir.
Akif’in bağrında Ali Çiçek’ti/ Pir Kemal kokuyu içine çekti/Hayri öyle narin sanki ipekti/ Zarafet sembolü Gül Yüzlü insan. Mazlum Doğan’dan, Kemal Pir’e, Sakine Cansız’dan Sema Yüce’ye Hakikat yolunda Hak ile Hak olanların eylemi aşkın destanıdır. Halk için can veren canlar haklıdır/Hayri Durmuş şimdi sende saklıdır/ "Borçlu" değil, bizden alacaklıdır/Biz borçluyuz ona Gül Yüzlü insan. Şex Said gibi bir ermişinin hakikatte sır olduğu günü seçip, Kürt Halk önderine karalar giydiren Tv ekranlarında teşhir etmeye çalışan zihniyet sandı ki "Karalar giydirir, aşağılarsa, Kürtlerin tesellisi düşer!" Kürt Halkı önderliğine aşk ile bağlı, karayı ak, cemalini pir u pak görür! Tarih bir halkın önderine böylesine bağlılığını yazmadı. İmralı’da dalga vurur sahile/ Biz kopmayız senden, çaba nafile/ Kemale erdirdi acıyla çile/ Seninle bir olduk Gül Yüzlü insan. Deryanın içinde inci, mercandır/Ummanlara dalan bilge bir candır/ Sevgilidir, aşktır, candır, canandır/Bize yaren oldu Gül Yüzlü insan!...