Toprak cinnet geçirdi
asırların asabiyet sonucuna isyan
bir kadın/
bir çocuk debeleniyor umarsız
bir kadın ki daha çocuktur
anne olabilir de
nasıl yazsam ki ezberler mahçup olsun
bir çocuk bir kadın henüz nefes alıyor
toprağın cinneti soluğa şahit
zaman erkleri şaşkın,
buruşamıyor kaygıdan.
 
İhanet ediyor tarih,
Medine Adıyaman’a göçtü
Şimdi bir peygamber mi lazım,
olmak mı lazım
hangi vahiye sığınsam da yargılansın evrimsiz insan
bir çağın yanılgısında masumiyet kayıp
var mıydı bilmem,
rivayeti mutlu bir masal
bir kız çocuğunun masalı yarıda kesilir.
 
Ve yine yanıldı birçok bilmiş
tekerrür etti tarih ve cinnet dirildi
bir çocuk büyüdüğünün farkında değil
bir elinde şeker diğerinde kına
bir çocuk büyürken anne oluyor
gölgesini yitiriyor yarının oyununda!
Yarım kalan masalı hayal oluyor
hayalleri masaldır bebeğine mırıldandığı ninnidir.
 
Saçlarını okşayın günahlarınızla
ben size saklanmam
gizlemiştim şekerimi ve masalımı anlatırım sessiz
siz yine de sayın beni çocuk halimle
büyürken bakmam aynaya söz
toprak kendine küstü!
 
Erzurum H Tipi Cezaevi