Koma ke hetê Yilmazcan Şare roniya, 3 camêr, didi cenî, panc kesan ra ca yena û hedefê ci, ravêrberdişê kirmanckî-dimilî yo. ‘Areyê Kayê’ aşma Çile de, sûkanê Almanya û Swîsre de sehne gêna. Kaya sifte 3ê Çile, Stûttgard de û 9ê Çile zî Mannheîm de sehne girot. Kaya ke, hîrê perde de viraziya, hetê 150 kesan amê temaşekerden.
Wextê tertela Dersim
Perde sifteyîn de: Wext wusariyo, wayîra çê, çê de teynawa, vore verê ҫêverde nista rû, rêştika xu gureta dest, pirç tadana û niya rameno… Têver de kutik lawenê. Germo. Camêrdê çê, çê de çîno. Xinamiyê ҫê yeno. Xorê vere ҫêverde nisene rû, nat dot ra kesey kenî. Xinami gerro, zaf rind ne êşino pê. Beka rind êşino pê, hama ciyo ke cira has nîkeno, nêwazeno pê êşiyo. Wayira ҫê vana û xelet esneno ê. Wextê tertela Dersim ser qesey kenê. Xinami, xu goynêno, piyê xu goynêno. Lete Tirkî, lete kirmonckî qesey keno. Goreyê î, mileto baqil o ke Tirkî zoneno yo, kam ke tirkî nêzano baqil niyo. Piye xu goynêno, vano, “piyê mi wexto ke Dersim de eskerî kerd, rind qesey kerd, zaf hizmeta piye mi bi.” Wayira cê ne piyê xinamira, ne kî xinami ra has kena. Vana, “piyê to dewlet rê hizmetkarî kerde, nika tu meke.
Merdeyê zilimkar
Perde didîn de merdê cenikê yeno ҫê û kay niya ramena: Merdeke, wasturiyê dest de kûno zerre. Hofûno, qarîno, zilimkaro. Senî ke kûno zerrê, cenike tersena, ters ra lerzena. Mêrde cenike perronara serê cenike. Cenikê baqila, zaf çî zanena, hama vere mormeke xode hên tersenake, xu şaşkena, nêzana sevajo, ti vana her ҫî kena xu vîrra.
Perdeyê hîrêyîn û peynî yê kayî de, maya bê domon yenê ju ca û kay niya ramena: Yê ҫê ju lacê xu, ju kî çêna xu esta. Lawik tene şaş o. Ҫêneke baqila, sona mekteb. Domonik piyê xo ra zaf tersenê. Piye xu ver lerzenê. Mayê bê domon jubîn ra has kenê, poşt danê jubîn. Pî vacîno domonû. Mayê endî damiş nîbena, vecîna verê merdê xu û vana “domonû rehet verde.” Ҫêneke jû lawik ra haskena, î lawik de remena sona. Birayê xo rê vana, “na zarfê bide piyê mi, cirê vacê, waya mi galikê xo ra heskena, tora has nêkena.” Pî wêno ҫê. Onco vacîno, onca birrêno. Lawik damis nêbeno, piyê xora vano, “tu niya kenê waya mi kî rema şiyê, û vate ez eyra hesnêkon, na zarfê kî da.” Pî zarfê cêno erzeno, verê ҫêver, morêke galik zarfê ra ginêwarro. Maya bê lawik, ҫê ra vêcîno tever. Pî morêku hard ra dareno ra, xobi xo vano, “piyê mi ke mi ra has nêkerdeno. Poşman beno. Hama herey mendo. Ҫêneke şiya, cenêka bê lazek şiya, teyna mendo.
Meyitî dolabê cemed de yê
Badê tiyatro, nustoxê kayî Yilmazcan Sare qesey kerd û hayr ant herbê Kurdistan ser û niya va: “welatê ma de nika herb esto, sarê ma nêskeno meyitanê xû bezel kero. Meyitî dolabanê cemed de yê, domanan kisenê” û polîtîkayanê qirkerdiş yê dewlet rê nêrazîbiyen damusna.
Sare ard ziwan ke, înan serva pawitiş û ravêrberdişê zonî, destpa no gureyîn kerdo û va: “Zonê ma her çiyê ma yo, Ma ke zonê xo kerd xu vîra o wext ma kî kenê vindî. Zonê xo ra wayirin bikerê.