Genç anne Peggy Dierich, Arap baharının ardından kaosun sürdüğü Mısır’ın İskenderiye kentinde aylardır 1 yaşındaki kızı Sonya’yı arıyor. İnternet üzerinden tanışıp evlenen Dierich, Mısır’a ayak basar basmaz babası Mahmut G. çocuğu kaçırıp ortalıktan kaybolmuş. Frankfurter Rundschau gazetesi, Dierich ve kızı Sonya’nın dramını sayfalarına taşırken, son dönemlerde göçmenlerin Alman eşlerden olan çocuklarını kaçırma olaylarının artması dikkat çekiyor.
Resmi rakamlara göre, yılda ortalama bine yakın ‘çok uluslu’ çocuk, boşanmaların ardından veya Müslüman babanın “çocuğumu yabancı bir kültürle büyütmek istemiyorum” gerekçesiyle kaçırılıyor. Sadece 2009 yılında 119 çocuğun Türkiye’ye, 56’sının Polonya’ya, 43’nün de ABD’ye kaçırıldığı belirtildi.
İnsan hakları kuruluşu Kaybolan Çocuklar Komitesi’ne göre, sadece babalar değil, anneler de Alman eşinden çocuğunu kaçırıyor. Ancak çocuğunu kaçıran babaların çoğunun Müslüman olması dikkat çekti. Başbakanlığa bağlı kurulan birime rağmen çocuğun bulunup tekrar Almanya’ya getirilmesi ise oldukça zor.
1980 yılında Almanya, Fransa, Lüksemburg, Hollanda, Portekiz, İspanya, İsviçre ve Türkiye’nin öncülüğünde şimdiye kadar 85 ülkenin imzaladığı Lahey Reşit Olmayanları Koruma Anlaşması'na rağmen, uluslararası yasaların pratikte uygulanması bürokratik engellere takılıyor. Uzmanlara göre çocuğun bulunduktan sonra Almanya’ya gönderilmesi için uzun bir hukuk mücadelesinin verilmesi gerekiyor.
En büyük engel ise, 16 yaşına kadar olan çocukların iadesini öngören anlaşmayı imzalamayan ülkeler arasında yaşanıyor. Türkiye dışında diğer birçok Müslüman ülkelerin anlaşmaya imza atmaması, Alman makamlarının işini daha da zorlaştırıyor. Örneğin Berlinli doktor Peter Tinnemann'ın, annesi tarafından kaçırılan 10 yaşındaki kızını Andorra’dan getirmesi 5 yıl sürmüş.
AYGÜL YILDIZ - ANF/FRANKFURT