Mevzilerde ellerinde silahlarla gece gündüz her saniye Kobanê’yi savunan genç erkek ve kadınların yanı sıra yaşı ilerlemiş Kobanêliler de var. Kimi duymakta dahi zorlanan Kobanêliler, ilerlemiş yaşlarına rağmen ne mevziyi, ne de topraklarını terkediyor. ‘’Kobanê‘nin delileri’’ olarak bilinen orta yaşlılar ile birlikte, Kanton Hükümeti yetkilileri de ellerinde silah tam bir disiplin içerisinde savaşıyor. Mevzideki güçle birlikte, bunca savaşçının ihtiyaçlarının karşılanması için canla başla çalışanlar da görevlerini yerine getiriyor.
Kobanê direnişinde yer alanları sadece Kürtler değil. Aralarında Kobanê halkı ile birlikte, Arap ve Türkler, YPG ve YPJ güçleri, Ehrar Suriye, Siwar El Raqa (Şoreşgerê Reqa), Şems-î Şîmal (Roja Rojhilat) ve Cebhet-el Ekrad savaşçıları da DAİŞ barbarlarına karşı mevzide. Bu gruplardan da şu ana kadar 10 savaşçının yaşamını yitirmesi, kuzey, güney, doğu ve batı Kürdistan’dan gençlerin DAİŞ’e karşı savaşması, “Kobanê’nin insanlık onuruna sahip çıktığı” şeklindeki tezi pekiştiriyor.
Kobanê’nin karşısında Pirsûs (Suruç) sınırında yapılan eylem de bu direnişe ayrı bir anlam katıyor. Cephelerde karşılaştığımız kimi savaşçıların ailelerinin de direniş nöbetinde olduğunu öğreniyoruz. Zemanî adındaki YPG savaşçısı, “Benim annem şimdi karşı tarafta direniş nöbetinde” sözleriyle direnişte sınır tanınmadığının en canlı kanıtı olarak karşımıza çıkıyor. Yine sınır köylerinden kimi yurttaşların da Kobanê direnişinde yer alması bu tezi daha da güçlendiriyor.
64 yaşında YPG’ye katıldı
Sokak aralarında dolaşırken 64 yaşında kulakları zor duyan ama gözlerinin iyi gördüğünü belirten yaşlı bir yurttaşla konuşurken, kendisinin Pirsûs’un (Suruç) Edmanika Jorîn Köyü’nden olduğunu öğreniyoruz. Kodunun Birîndar Kobanê olduğunu öğrendiğimiz yaşlı savaşçı, “Niye Kobanê kodu” sorumuza, “Bizim köy de Kobanê’dir, aynıydık, sınır çekildi ayrı düşürülmeye çalıştık. Eşim ve çocuklarım öbür tarafta 2 buçuk senedir buradayım ve elimden geldiğince mücadele ediyorum. Sonuna kadar dilimize, varlığımıza ve Kobanê’ye sahip çıkacağız” yanıtını veriyor.
Bir başka mevzide karşılaştığımız orta yaşlarda Hakkarili Memduh Çağlar da 10 gündür Kobanê’de olduğunu belirtiyor.
‘Toprağı terk etmeyiz’
Bir grup Kobanêli ile konuşurken, isminin Osman Hemed olduğunu öğrendiğimiz orta yaşlarda evli ve çocuklu bir yurttaş yerden bir avuç toprak alarak, “Bu toprağın ne olduğunu biliyor musunuz? Bu toprak Kobanê’dir ve her insan için yurdu nasıl kutsal ise, bizim için de bu toprak kutsaldır. Bu toprak kardeşlerimizin, çoluk çocuğumuzun kanıyla sulanmış. Biz bu toprağı terk etmeyeceğiz” diyor.
Yaralılar mevziyi terk etmiyor
Gezdiğimiz dolaştığımız birçok mevzide zaman zaman DAİŞ’in havanlı saldırısında şarapnel parçalarının isabet etmesi sonucu çeşitli yerlerinden yaralanan savaşçıların, başındaki, ayaklarındaki veya vücudunun çeşitli yerlerindeki sargı bezleri ile hala mücadelelerini sürdürdüklerine tanık oluyoruz.
ABDURRAHMAN GÖK/ERSİN ÇAKSU/DİHA/KOBANÊ