Rejîmê faşîst yê Tirk, Iran, İrak û Suriye bi destegê quwetanê emperyalîst verra Kurdan her tim polîtîkayê înkar, îmha û asîmîlasyon ramit. Nê dewletan jû hetî ra Kurdan îdam kerd, jû hetî ra qetlîamanê komî viraşt heta bîn ra polîtîkayê asîmîlasyon ferz kerd. Kurdan rê vatî şima dê behsa Kurdatî û Kurdistan nêkerê. Şima Tirkê, Fersê û Erebê. Serhewedayinê Kurdan zî bê netîce mendî, netîce de rayverê serhewedayinan amey qetilkerdin. Heta vejyayişê PKK no şiyayiş wina-niya dewam kerd. 

PKK û Kurdistan de mîladê newe?

Bado ke PKK ronayişê xo îlan kerd endî Kurdistan de kêberê newî abiya. Çi ke verra faşîzm û zorvajî, verra înkar û îmha serhewedayi destpa kerd bi. Endî verra polîtîkayanê emperyalîst û faşîzmî bêvengiya Kurdan qediya û qêrîna bi veng berz bî. Şarê Kurd bi rayverîna jû koma gencan de destpa dawa ya reynayişê  netewî kerdî. Dewleta faşîst ya zilimkar waşt verniya na şiyayiş bigîro û cok ra zulim û zorvajî de sînor nêsilasna. Bi derbeya 12’ê îlon waşt qêrîna azadî bibirno. Şoreşgeranê Apoyî na derberê meydan wendî; raya heqîqatî de ganê xo roj bi roj vilêşnay û serkewtî. 

15’ê Tebax’î ra hetê herbê şoreşgerî yê şarî…

Şoreşgeranê Apoyî verra rejîmê faşîst û derbeya ci qerarê tekoşînê bi tifingî girotî. 15’ê Tebax 1984’î seatanê şew de, vengê tifingan qezaya Colemerg Şemzînan û qezaya Sêrt Erûh ra berz bî. Gerîlayan bi fermandarîna Egît de eştî qereqolê kolonyalîstan ser. Dewleta faşîst ebi nê nûmayişan lerziya û bî şoq. Herzewbîn nûmayişa sifteyîn raya pêroyîn yê mavennetewî de zî veng da. Hemleya 15’ê Tebax verra polîtîkayanê qirkerdin, verra înkar û îmha zey sîleya sifte kewt riyê dewlet. Endî dewrê înkar û îmha ame. Kurdistan de şar cayanê zey Nisêbîn, Cizîr, Şirnex de werziyay ser payan. Dewleta kolonyalîst va ez do jû roj de gerîlayan biqedîna. Peycoy va jû meng, nêbi va jû serr. La tekoşînê eskerî yê şarê Kurd no 31 serriyo dewam keno. Des hezaran gencanê tewrê tekoşînê gerîlayan bî. Des hezaranê ci zî weşiya xo kerdî vinî. Netîceyê na tekoşînî de endî meseleya Kurdan nika rojdemê pêrokîn dinya de ya. Dêsê înkar û îmha welişyay. Rojdema Kurdan de endî ronayişê sîstema xosereya demokratîk, netewa-demokratîk esta.  

Serragêra hemleya 15’ê Tebax’î de rojdema şarê Kurd’î de herbê şoreşgerî yê şarî esto. Xeta Botan xo pawitena cewherî û xoserî rê rayverîn kenê. Kurdistanijî endî vanê, dewleta ke ma nêsilasnena, kamiya ma înkar kena, ma kişena, ma zî a dewlet nêsilasnenê. Şarê Kurd endî wazenê bi hiqûqa faşîstîn nê bi hiqûqa xo, îdareyê xo bikerê. Zey şoreşa Rojawa, nika zî ‘şoreşa Bakûr’ dest kena ci. Sîlopî, Cizîr, Şemzînan, Gever ra heta Mêrdîn, Amed û sûkanê bîn de endî şar hiqûqa faşistîn red keno û hadreyînê îdareyê xoser kenê. Dewleta faşistîn ya ke xînt-har biya do nêşo verniya na hamleya newî bigîro. Şarê Kurd serragêra hamleya 15’ê Tebaxî de mijdaniya Kurdistan’a xoser dana fermandarê gird Mahsûn Korkmaz û bi des hezaran şehîdanê welatî. 

Welatê Ceylan Önkol û Uğur Kaymaz’an de endî peyniya hiqûqa rejîmanê faşistîn yena û mîladê ciwyana newî destpa kena.