Tehm fekê ma de nêmendo. Ti vanê ma dema ke ziwanê xo kerd vîn, rihê xo zî kerd vîn. Qaşo “kîlîtê koya” day bî ma pîr o. Ma wayîrê ney nêvecîyayê, bî vînd şî. Çila şîyê xo ra. Ma mendî teng û tarî de. Hesir çimê mayanê ma de bî juya. Asmên ma ser xezîla.
“Pîr” va kalê yew Aliyo camerd êna na tengîya ma ser ya nê. Pîr serê xo kerd berz, çimê xo asmênê kewî de çarnayê. Kal oncîya pers kerd: “Pîrê mi kam rindo na dina çêrexîyayî de?” Pîr çimê xo asmên ra girewt qaytê kalî kerd û vat: “Kam rind bo, o rind o” Pîr qesa xo vatî şawit rayîr şî. Pê pîrê mi ra tof û duman werîşt ra. Kes nêzaynê ke kotî ra şî.
A rocî na rocî ma nêameyê xo. Vanê ke Heq şopê merdimî şaş mekero. Rayîr nêmaneno ke ti lingê xo berzê. Fekê ma de tehmê gonî bîya top. Welê to şarê ma ra bî. Pêro pîya biyî astê fêke nayî, ma çermî kerdî, sûnî kerdî. Bê-mezelî, mendîmê, cemdokê ma kerdî vîn.
Domanê verên vanê oncîya zilm zaf bîyo. Her ca ra amê serî kal û pîranê ma. Înan vilê xo nêkerdî çewt verê dişmên de. Oncîyê koya, pişta xo da dîna û vatê “de bêrê!” Dîna çerexîya ma reyîşt nê rocî. Ma dew caverday, bîyî vila, kewtên rayîran. Çar letê dîna de nika ma estî. Bê mayê, bê pî, bê welat wa. Ma xo kerd vîn. Nafa kî domê çol (gerîla) vecîyay bî. Hişê ma tay ame serê ma. Senî wa ke ma semayî domanê çol ewro sero danê pêro.
Êna mi vîr ma kî qic bî şîyênê warê. Dewê kerdênê bar, şewitênê rayîrê warê. Seba germî dewî de mal û doman nêmendênê. Şîyîna warî qet nêameynê antenî. Dewe de estorê pêrono çinî bî. Hebî linga pê heran ra “ça ha ça”. Tersê rayîr ra zafêrî duman bîyenê nêweş. Barê heran dem dîyênê, tew herake palda şima bêameyen ê dîyar. Qîjîye-vîjîyê, hay bro axîr ser “way way ma se bîyo”
Xeyrê camêrdan çînî bî. Oncîya ê ke qerêt danê çînî bî. Wertê hendê haybrey de hema pitê xo pişta xo ra nanî ro; rêyştene cî hêrî kerdênê berz, bar kerdenê raşt. Pitê xo girewtenê şawitênê rayîr. Cenîya di canîkî nê rayîr ra amênê şîyênê şenik cenîya serê rayîr warî ra nêkewtê ra.
Hendî teq û req merga dîyar de qedîyênê. Ey ra têpîya bîyênê kêfweşîyê. Domana tezî miruz verdinê ra û xo rê kaykerdenê. Cenî rêyştenê serê hinga dê bîna xo girewtênê. Awa serdin şimitênê derd û kulê rayîr vîra şîyênê. Doman merga dîyar ra benî vila. Gul û çîçek her ca ra vecîyayênî. Cenî qê nêvindênê, hama zerê holikî kenê raşt fînê ra. Camêrdê kî serê holikê cemê. Ver pêroj domanê kay ra benî aciz. Zaferî ke benê vêyşan. Benê topê werte ware de. Holikê ra benî vila. Cenî rocê verî rayîr warî bişîya, keda, bicîkî, hewla pewjênê. Doman ênî maya xo ra letê bişîyê/keda gênîy na dolimêkî. Şonê zelika danê arê. Zelika amê verê holikê. Cenî kenê we. Çay nanî ser. Çaya warî hemikî adirê zelika de bigirîya zaf weşa. Be hondê kar dima cenî verê holikê de nîşonî ro çayê xo ya sifteyê şimenê. Tamê a çayi her ca kewitîya, senatîya. Ti varê hondê rayîrê cenî nêamê kondê kav û gurê nêkerdî, yew şuşî çay de êrînê xo. Boya çay, boya gul û çîçeg a. Heta jure ke vengê awa hinya. Ma nê ra nêvanê cennet endî vanê çi?
Pêroj ra tepîya kar gurê qêdino. Camêrdî hinî wurzenî ra. Ê ke estorê ey estê hebî tayê estora rayîr. Kerta ra şonê. Ê ke estorê xo çinê, rayîr kemer ra xo verdanê hin şonî. Heran nêbenê, wertê wara de verdenê, dormê holika de beno zir zira heran. Kefê dina ke ameyo ca. Warîde camêrdî nêmanenî. Tena şivanê malî û gavranî-berxvanî lacê, sewbîn pêro cenîyê. Cenîyeke dewe de yewbînan de qesî nêkenî ay eke danê pêra di roc de ênî warê. Benê can-cîger. O çax ti zanî ke, çi xirabîyê esta camerdan ra wa. Camêrdan, fesadîyê arda kerda vileyî cenîyan... (Do bidomyo) (Na nuşte kovara bi nameyê ‘VER BI ROC’ ra ameya girewtiş)