Xezîbê ê waxtan. Ez hîna doman bîya. Hayrê mi dinyaya gewre ra çîn bî. Hayrê ma ci ra çîn bî. Ez dewa xo de bîya. Dewa xo ya Sêgire de. Tawo ke tirkan nameyê aye vurna, kerd Dîktepeler êno vîra mi. Dewa ma mabênê hîrê Giran de ya. Dewa de koyî, deştî û wareyî ya. Çêyî zaf nêbî. Da-hîrîs çêyî bî. Qickeke bîye. Qickek û rindek. Awa vileyê vaye waranê ma nê rindekan ra, mi emrê xo de qasê înan cayode bîn rindek nêdî, ameyenê merg û hêgayî awdayênê. Dewa ma kerdênê şên.
Ma doman bîme. Xezika ez reyna doman bîyêne. Çi heyf ke yo ke şono pey de nêno. Dinyaya pîlan ra ciya dinyayêda ma ya cîya estbîye. Dinyaya ma domanan. Ma selxwan bîme. Ma zaf rew bîme kedkar. Ma zaf rew nas kerd ke cuye kedî ra yêna pê. Her çî ked o. Bê kedî çîyê nêbeno. Ma hem kar kerdênê hem kay kerdênê. Ma hîna o taw de musayme eke ma kar mekerîme ma nêşkîme kay bikerîme.
Komelê ma domanan komel bî. Qanûnê ma estbî. Ma rîayetê ê qanunan kerdênê. Ma her çî pîya kerdêne. Ma pîya şîyêne cayan û pîya çerexîyêne. Eke jûyê ma, ma ca biverdênê rew bîyamêne, ma ca de nê vateyêne.
Hevala de yêno kutka de şono. Hevala de yêno kutka de şono.
Kesê/a ma seba ke nê qeseyî mêrê ser ma hevalê xo canêverdayênê. Hevalê xo caverdayîş bi kutka ra hevaltî kerdîş bî.
Kanê a hevalîya ma. Kanê?
Xezîb û hezar xezîbê ê rojan.