Ofiste editörlük yapması için baskı görmüş, tümü erkek olan meslektaşları “ona bir ders vermek için” hava bombardımanının ortasında onu tek başına bırakıp zırhlı araçlarıyla uzaklaşmışlar...
Şu anda 26 yaşında. İki çocuğu var. Fotoğrafları The Guardian, Le Monde, Washington Post, Hareetz, The Observer, Mother Jones gibi medya organlarında yayınlanıyor.
Eman Mohammed, mesleğindeki zorlukları “Gazze her zaman muhazakar bir yer oldu. Fotomuhabirliğin kadınlara göre bir iş olduğunu düşünmüyorlar. Fotomuhabirliği yapacağını söylemek “Ben taksi şoförü olacağım” demek gibi…” “...Gazze’de farklı bir şey yaptığında, dışlanıyorsun. Buna katılabilirsin, buna karşı çıkabilirsin ama Gazze’nin kültürü bu. Değiştiremezsin” diye ifade ediyor.
‘Hissetmen gerek’
Savaş muhabirliği yaptığı Gazze’de çok fazla trajik hikaye olduğunu belirten Mohammed, “Sevdiklerini kaybetmiş insanlarla konuşman, yaşadıklarını sorman, kendilerini rahat hissetmeleri için biraz kendi hayatından bahsetmen gerekiyor. Bu çeşit ilişkiler, işin büyük bir bölümünü oluşturuyor. Özellikle uzun süren çatışmalarda, yaşananları hissetmen gerekiyor. Çünkü fotoğraflarını insanlara yaşananlarla ilgili bir fikirleri olması için yayınlıyorsun. Bir tuğla ya da taş resmi çekersen bu bir şey ifade etmeyecektir. İnsanlarda duygu uyandıracak resimler çekmen gerekiyor ve bu bazen insanı tüketebiliyor” diyor.
Diaspora ve IWar adlı projelerinden söz eden fotomuhabiri, Diaspora adlı çalışmasında Arap ayaklanmalarından sonra ülkelerinden ayrılan mültecileri fotoğrafladığını, gözlere odaklandığı siyah beyaz bir portre projesi olduğundan söz ediyor. “Bu proje, savaşın din ya da ulusla etiketlenemeyeceğini, aslında herkesi yaraladığını göstermeyi amaçlıyor. Bir portre projesi. Savaş mağdurlarını değer verdikleri nesnelerle birlikte fotoğraflayacağım.”
HABER MERKEZİ