Emine Ceylan, 1955 yılında İstanbul’da doğdu. 79’da Marmara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesinden mezun oldu. Bir müddet kendi kliniğinde diş hekimi olarak çalıştı, sonrasında dişçiliği bıraktı. Fotoğrafa başladı. İlk kişisel sergisi “Ardakalan” 1986’da Fransız Kültür Merkezi’nde sergilendi. 2007 yılına kadar fotoğraflarını karanlık odada üretti.
Daha sonra “Kış Yolculuğu” adlı öykü kitabı yayımlandı. Sanatçının pek çok fotoğraf kitabı da var. Bu kitaplarda yer alan fotoğraflardan bazıları sergilerde de yer aldı. Elem Çiçekleri’ni diğer sergilerinden farklı kılan nedir peki? Elem Çiçekleri, Emine Ceylan’ın ilk resim sergisi. Daha önce fotoğraf sergilerini ziyaret ettiğimiz ve hayranlıkla izlediğimiz işlerin yerini Emine Ceylan’ın fırçası alıyor. Bu haliyle de rüşdünü ispatladığını serginin başında anlıyorsunuz zaten.
Baudelaire’den ilham aldığı Elem Çiçekleri mefhumunun hakkını öyle veriyor ki huzurla ayrılıyorsunuz Tophane’den. Sergi iki bölümden oluşuyor: Tophane-i Amire’nin büyük salonunda yağlıboya resimler, görseller ve siyah-beyaz fotoğraflar yer alıyor. Küçük salonda ise sanatçının “Yalnız Kadınlar Arasında” ismini verdiği enstalasyon var.
Büyük salonda yer alan resimlerde yoğun olarak sanatçının kendi yaşamı, hayatındaki insanlar, ailesi ve köy hayatı işlenmiş. Alışkın olduğumuz gibi fotoğraflarında da gündelik hayattan epey esinlenen sanatçı, resiminde de bu kararlılığını devam ettirmiş. Küçük salonda yer alan “Yalnız Kadınlar Arasında” ise kişisel olarak daha çok etkilendiğim bölüm.
Sanatçı bir röportajında, bu işinde Anadolu’da ve Kürdistan’da intihar eden çocuk gelinlerden, özellikle 2014’te intihar eden Siirtli Kader’den etkilendiğini belirtiyor. Zorla evlendirip kanatları koparılan kız çocukları nezdinde tüm kadınların yalnızlığını sergiliyor küçük salonda.
Başarısını hiçbir zaman popüler kültüre yem etmeyen, kardeşi Nuri Bilge Ceylan’la düzenlediği “Babam İçin” sergisinden dahi tevazuyla sıyrılan bir isim Emine Ceylan. Elem Çiçekleri sergisi 29 Şubat’a kadar Tophane-i Amire Kültür Sanat Merkezi’nde.
TUÐÇE YILMAZ