Yetkililerin umursamaz yaklaşımlarının kabul edilemez olduğunu ifade eden Ergezen yaptığı açlık grevi ile ilgili şunları söyledi: “Türkiye’de 6 yıl cezaevinde kaldım, iki yıl önce de İsviçre’ye iltica ettim. Cezaevinde kaldığım dönemde doktorlar, iyi bir tedavi görmezsem kanser tehlikesiyle karşı karşıya olduğumu söyledi. Burada, bir tedavi süreci de oldu.
Ancak kaldığım kampın koşulları tedavimi doğru düzgün sürdürebilmem için uygun değil. Kampta 6 kişi bir odada kalıyoruz. Ayrıca burada hiç kimseyi tanımıyorum. Acil bir durumda bana müdahale edecek ve dil konusunda bana yardımcı olabilecek kimse yok. Odanın, Türkiye’de cezaevi usülü dizaynı da ayrıca psikolojik olarak beni yıpratıyor. Bu taleplerimi yetkililere iletmeme rağmen çözüm konusunda bir muhatap bulamadığım gibi birçok kez de ırkçı yaklaşımlara da maruz kaldım.”
‘Buradan kurtulmanın yolu çalışmak’
Kampın denetiminin özel bir sosyal güvenlik şirketine ait olduğunu dile getiren Ergezen, kamp yetkililerin yaklaşımının da yardımcı olmaktan uzak, bıktırıcı olduğunu söyledi.
Taleplerinin görmezden gelindiğini ifade eden Ergezen “Taleplerim insani taleplerdir. Çünkü yaşamımı sürdürebilmem için asgari uygulanabilecek talepler söz konusu. Ancak yetkilerin yaklaşımı da çözüm üretmekten uzaktır. Bu umursamaz ve bıktırıcı tavırlar kendini dayatınca, sesimi duyurabilecek başka bir araç bulamadım. Bu nedenle de açlık grevine girdim”diye belirtti.
Görüşmeler sonuçsuz
Doktor raporunun olduğunu, kötü koşulları olan böylesi bir kampta kalmaması gerektiğini şirket yetkilisine aktardığını kaydeden Ergezen devamla şunları söyledi: “Şirket yetkilisi bana ‘Bizim yapabilecek birşeyimiz yok. Senin yerini değiştiremeyiz. Bu bizim yetkimiz dışında. Doktor raporu da işe yaramaz. Çünkü herkes rapor alıyor. Bu durumda herkesin yerini nasıl değiştirebiliriz ki’ dediler ve beni dinlemek istemediler.”
ERDAL ÖLMEZ/ST.GALLEN