Şiddetin bahanesi bu sene de çoktu. En yaygını kadınların ayrılma isteği ya da erkeği geri çevirmesi, yani „hayır“ demesiydi. Şiddete neden gösterilen bahanelerin tümü erkeklerin tahakkümlerinin sarsıldığını hissettikleri durumlara işaret ediyordu. ‘Namus’, kıskançlık, paranoya, kadının evi terketmesi ve boşanma davaları erkeklerin en çok gösterdikleri bahanelerindendi. Kimi zaman kötü bir rüya bile şiddetin gerekçesi oldu. Ramazan ayında yemek tuzsuz olduğu ya da geciktiği için karısını mutfak aletleriyle döven/öldüren erkekler oldu. Hem şiddeti uygulayanlar hem maruz kalanlar her yaş ve meslek grubundandı.
Kadınlara en çok tanıdıkları erkekler tecavüz etti. Tecavüzcü erkekler arasında en başta sevgilileri vardı. Onları eşleri, eski eşleri, eşlerinin arkadaşları, iş arkadaşları, babaları ve akrabaları izledi. Kadınlar, sanılanın aksine, en çok evlerinde tecavüze uğradı. Birçok kadın ve kız çocuğu fuhuşa zorlandı. Tecavüze uğrayanlar ve tecavüzcüler her yaştandı. Tecavüze uğrayan bir kadın ve tecavüze uğrayan bir kız çocuğunun babası intihar etti.

2011’de erkekler en az 220 kadını yaraladı. 2011’de en az 167 kadın taciz ve/veya cinsel şiddete uğradığı basına yansıdı. Taciz evde, sokakta, okulda, hastanede, otobüs durağında, otoparkta, mağazalarda, saunada, kısacası her yerde yaşandı. 2011’de basına yansıyan haberlere göre en çok kadına yönelik şiddet, cinayet, cinayete teşebbüs, taciz, tecavüz, yaralama ve çocuk istismarı Marmara Bölgesinde yaşandı. En çok şiddet İstanbul’da yaşandı. Ardından sırasıyla Adana, Antalya, İzmir geldi.

BİANET