• Flormar Kozmetik’te hakları için 297 gün direnen, şimdi ise Corazon Endüstriyel Ambalaj Fabrikası’nda eylemde olan Meral Akdaş, 8 Mart’ın mücadele geleneğini direnişle geleceğe taşıdıklarını söyledi. 

2021, işçi direnişlerine sahne olan ve eylemlerin tüm kentlere yayıldığı bir yıl oldu. Emeklerinin karşılığını alamayan işçiler, fabrikalarda, sokaklarda hakları için direndi. İşçi direnişlerinde yer alan kadınlar, “eşit işe, eşit ücret” başta olmak üzere tüm özlük hakları için fabrika önleri ve sokakları terk etmedi. Ücretsiz izin dayatması, esnek güvencesiz çalışma, işsizlik ve ağır çalışma koşullarına karşı seslerini yükselten kadınların direnişi, tüm emekçilere ilham verdi. Tıpkı, Kocaeli’nin Dilovası ilçesinde bulunan Corazon Endüstriyel Ambalaj Fabrikası’nda çalışan ve maaşlarını alamadıkları için iş bırakan işçi kadınlar gibi. İki yıldır maaşları geç ödenen ve son dört ayda da maaşları ödenmeyen işçi kadınlar, 4 Şubat’ta iş bıraktı. İlk günden itibaren direnişteki yerini alan kadınlardan biri de 43 yaşındaki Meral Akdaş. Akdaş’ın emek mücadelesi, ilk değil. Daha önce Flormar Fabrikası’nda işten çıkarılan Akdaş ve arkadaşlarının hakları için verdiği mücadele zaferle sonuçlandı. Şimdi ise Corazon Ambalaj Fabrikası’na karşı özlük hakları için mücadele veren Akdaş, 18 yaşından bu yana verdiği emek mücadelesini, MA’dan Esra Solin Dal’a anlattı. 

18’inde mücadeleye başladı

 Kocaeli’nin Gebze ilçesinde dünyaya gelen Akdaş, 18 yaşına geldiğinde fabrikada işçi olarak çalışmaya başladı. Kozmetik, çuval, kruvasan üretimi veya ambalaj yapan birçok firmada çalışan Akdaş, o yıllarda hak gaspına karşı daha çok bireysel bir mücadele verdi. Şu an evli ve üç çocuk annesi olan Akdaş, Gebze Organize Sanayi Bölgesi’ndeki (GOSB) Flormar Kozmetik Fabrikası’nda 5 yıl çalıştı. Ücretlerin düşük olması ve çalışma koşullarına karşı Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu’na (DİSK) bağlı Petrol-İş Sendikası’nda örgütlendi. Akdaş, sendikaya üye olduğu için 132 işçiyle birlikte 2016’da işten çıkarıldı. Bunun üzerine arkadaşlarıyla 15 Mayıs 2018’de fabrika önünde eylem başlatan Akdaş, taleplerin karşılanmasıyla 297. gününde başarıyla bitirdi. İşçilerin kıdem ve ihbar tazminatlarının yanı sıra 16 maaş “kötü niyet” tazminatı ödendi. İşten atılan işçilerin çıkarılma maddeleri değiştirilerek, alamadıkları işsizlik maaşlarının da önü açıldı. Kadınların öncülük ettiği Flormar direnişi, işçi direnişlerinin simgesi oldu. Flormar direnişinin arkasında güçlü bir kadın hareketinin olduğunu söyleyen Akdaş, bu nedenle direnişin uzun soluklu olduğunu dile getirdi. 

Flormar’dan Corazon’a

Flormar direnişinden sonra yine Gebze’de bulunan ve çalışanların çoğunun kadın olduğu Corazon Endüstriyel Ambalaj Fabrikası’nda işe başlayan Akdaş, mesai arkadaşlarıyla birlikte mobbing ve ücretlerinin ödenmemesine karşı Aralık 2021’de iş bırakma eylemi başlattı. İş durdurma eylemiyle birlikte baskıların devam ettiğini ifade eden Akdaş, eylemi sonlandırmaları için patronun teklif verdiğini, ancak emeklerini karşılamadığı için teklifi kabul etmediklerini kaydetti. Akdaş, “4 Şubat’ta iş akdimizi tek taraflı fesh ettiler. Patron, ‘Param yok, ödeyemiyorum’ diyordu ama bitmiş işler müşterilere gitmeye devam ediyordu” dedi.

“Sendikal çatı altında direniş yürütmekle, destek olmadan direniş yürütmek aynı değil” diyen Akdaş, kadın dayanışması güçlü olduğu sürece direnmeye devam edeceklerini dile getirdi. Kadın özgürlük mücadelesinde önemli bir tarih olan 8 Mart’ta sokaklarda olacaklarını ifade eden Akdaş, “8 Mart kadınların daha iyi çalışma koşulları için başlattığı grev ve onlarca kadının yakılması bakımından çok önemli. Biz de bugün burada direnerek, aslında bu direniş ve mücadele geleneğini geleceğe taşıyoruz” şeklinde konuştu.