• Şahabettin İşnaz, mücadeleye katıldığında henüz 5, 8 ve 10 yaşlarında olan üç kardeşi, farklı kentlerden gelip binlerce kişiyle birlikte anmasında yer aldı.

 

Wan’ın Şax (Çatak) ilçesine bağlı Xawiştan köyünde dünyaya gelen Şahabettin İşnaz (Hozan), 1989'da PKK saflarına katıldı; 1995'te Metîna'da şehit düştü. İşnaz’ın şehadet haberi, ailesine 37 yıl sonra ulaştı. Annesini küçük yaşlarda kaybeden İşnaz'ın babası da 2006'da bir trafik kazasında yaşamını yitirdi. İşnaz'ın taziyesini üç kız kardeşi kabul etti. Abileri mücadeleye katıldığında biri 10, biri 8, biri de henüz 5 yaşında olan kız kardeşler, farklı kentlerden yola koyularak, Wan’da düzenlenen anmaya katıldı. Nazdar Caner, Nurcan Kiye ve Mercan İşnaz kardeşleri, hem abilerini şehit vermenin acısı hem de geride bıraktığı direniş mirası buluşturdu.

Son gördüğüm haliyle hatırlayacağım

Mercan İşnaz, abisinden mücadeleye katıldıktan 6 yıl sonra haber alabildiklerini söyledi. O günden sonra da bir daha haber alamadıklarını; hep yaşadığı umudunu taşıdıklarını belirten Mercan İşnaz, şunları söyledi: “Bugüne kadar hep bir gün ziyaretine gideriz diye hayal kurduk. Ama daha sonra bizler de büyüdük ve evlendik. Çocuklarımız oldu ve gidemedik. Abim gittiğinde 8 yaşındaydım. Onu çok severdim, birlikte okula giderdik, birlikte oynardık. Çocuklarım oldu ve onlarda hep bana, 'anne bir gün seni abine götüreceğiz' diyorlardı ama onu görmek nasip olmadı. Bu gördüğünüz fotoğrafı daha evdeyken babamın çektirdiği fotoğrafıdır. Hep son gördüğüm haliyle hatırlayacağım. Onu hiçbir zaman unutmayacağız. İnsan kardeşini unutabilir mi, verilen bu bedelleri unutabilir mi? Çok şehit verdik. Hiç bir Kürt'ün bu şehitleri unutmaması lazım. Burada taziyesi kurulan her şehit, benim şehidimdir. Hiçbirinin farkı yok. Başımız onlarla dik, onlara minnettarız."

Barış ve Demokratik Toplum Süreci'nin amacına ulaşması halinde abisinin mezarını ziyaret etmek istediğini söyleyen Mercan İşnaz, şöyle devam etti: "Bu sürecin amacına ulaşmasını ve artık ölümlerin olmamasını istiyoruz. Hiçbir anne artık ağlamasın. Süreç amacına ulaştıktan sonra abimin mezarını bulmak, mezarına gidip toprağını öpmek istiyoruz. Mezarı nerede olursa olsun gitmek istiyoruz."