Mezarın gün ışığına çıkarıldığı Xunantunich (Yucatec Mayacasında “taş kadın” anlamına geliyor) şehri batı Belize’deki Mopan nehrinin kıyısında bulunuyor ve Maya hakimiyetinin son yüzyılları olan MS 600 ve 800 arasında bir tören merkezi olarak kullanılmış. Bir tapınağa ait basamakların 5 ila 7 metre altında bulunan mezar odası, arkeologlar tarafından keşfedilinceye kadar, bin yılı aşkın bir zaman boyunca toprak ve birikinti tabakasının altında saklı kaldı.
Arkeofili.com haber sitesinin geçtiği habere göre, araştırmacılar tapınağın merkezi basamaklarının altında, sırt üstü yatar pozisyonda ve başı güneye dönük 20-30 yaşlarındaki bir erkeğin kalıntılarına rastladılar.
En büyük gömü
Arkeolog Jaime Awe, osteologlar (kemik bilimci) tarafından ilk yapılan analizlerde adamın öldüğünde atletik ve “oldukça kaslı” biri olduğunun tespit edildiğini ve gelecek incelemelerin sonunda mezara gömülen kişini kimliği, sağlık durumu ve ölüm sebebi hakkında ipuçları vereceğini söylüyor. Arkeologlar aynı zamanda mezarda jaguar ve geyik kemikleri, muhtemelen bir kolyeye ait olan 6 adet yeşim boncuk, 13 obsidyen bıçak ve 36 seramik kap buldular. Basamakların temelinde ayrıca 9 obsidyen bıçak ve yaprak, hayvan ve çeşitli simgeleri betimleyen 28 çakmaktaşı figürinin yer aldığı ‘sunu deposu’ bulundu.
Mezar, sadece inşa ediliş biçimiyle bile sıra dışı bir keşfi temsil ediyor. Awe, 4,5 metreye 2,4 metrelik boyutlarıyla bunun “Belize’de keşfedilen en büyük gömü odalarından biri” olduğunu söylüyor.
Birçok Maya yerleşimi hanedan aileleri tarafından yönetildi. Bulunduğu evdeki yılan başı sembolünden adını alan “yılan hanedanı” da dahil olmak üzere, erkek ve kadın yöneticilere ait mezarlar bulundu. Yılan hanedanı ailesi, yedinci yüzyılda bir dizi fetih gerçekleştirdi ve birkaç başkent değiştirdi. Yeni keşfedilen hiyeroglif panolar, hanedanlığın tarihine ışık tutması bakımından Awe’a göre “mezardan daha bile önemli” olabilir.
BELIZE